Review

Elton John schreeuwerig, schel en afstandelijk in de Ziggo

De huidige tournee van Elton John (69) mag dan wel vernoemd zijn naar zijn dit jaar verschenen album Wonderful Crazy Night, het merendeel van het tweeënhalf uur durende programma bestaat uit zijn klassiek geworden jaren-zeventig repertoire.

Elton John tijdens zijn optreden in de Ziggo Dome. Beeld ANP

En dat is natuurlijk precies wat iedereen wil, want hoewel Sir Elton de laatste decennia met een zekere regelmaat best aardige platen maakt, kan geen enkele in de schaduw staan van Don't Shoot Me I'm Only The Piano Player (1972), Goodbye Yellow Brick Road (1973) of Captain Fantastic And The Brown Dirt Cowboy (1975). Met een heerlijk vooruitzicht je een avond te laten onderdompelen in een bad van warme nostalgie, trek je dinsdag dus naar de volle Amsterdamse Ziggo Dome.

Laat ze maar komen: Your Song, Daniel, Rocket Man, Someone Saved My Life Tonight, Tiny Dancer, Don't Let The Sun Go Down On Me en I'm Still Standing.

Elton John
Wonderful Crazy Night
**
Ziggo Dome, Amsterdam, 22 november

Maar au, wat klinkt het meteen beroerd, als de band Funeral For A Friend/Love Lies Bleeding, het openingsstuk van Goodbye Yellow Brick Road inzet. De band speelt veel te hard en Elton John zelf overschreeuwt zich vanaf de eerste minuut. Oké, kan gebeuren. Dat heb je wel vaker in zo'n grote hal als de Ziggo Dome. Even geduld, dan krijgt de geluidsman alles vast wel in balans.

Intussen genieten we even van de in zwart rood pak gestoken zanger die in het tweede nummer The Bitch Is Back even op de vleugel klimt om zijn glimmende schoenen te laten zien. Hij heeft er blijkbaar zin in. Lekker ook, dat hameren op de toetsen in het intro van Bennie And The Jets. Maar opnieuw lijkt het alsof de zanger zichzelf niet hoort, en klinkt zijn stem lelijk overstuurd. Helemaal mis gaat het tijdens het spelen van nummers van de nog altijd ijzersterke plaat Daniel. Het tedere, zacht zoemende geluid van het plaatarrangement wordt door de band hardhandig genegeerd.

Wat gaat er hier in 's hemelsnaam mis? Het geluid is niet zo zeer slecht als wel spuuglelijk. Elton John zingt niet, hij blaft. Het is ronduit pijnlijk getuige te moeten zijn van het om zeep helpen van een Rocket Man (met een volkomen potsierlijk, veel te lang piano-intro) en het afraffelen van Tiny Dancer.

Een paar liedjes blijven overeind. Your Song wordt nu eens niet opgeblazen en Don't Let The Sun Go Down On Me klinkt zelfs gewoon goed. Dan zijn we al twee uur onderweg en heeft Sir Elton geen moment dat beetje warmte veroorzaakt waar op gehoopt was. De show was schreeuwerig, schel, kil en afstandelijk. Elton John presenteerde een setlist om van te smullen, maar gaf een concert waaraan iedere subtiliteit ontbrak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden