Recensie Afscheidsconcert Elton John

Elton John in de Ziggo Dome: het was mooi, het was soms zelfs prachtig ★★★★☆

In zijn allerlaatste concert op Nederlandse bodem lag de nadruk op zijn werk uit de jaren zeventig. We zullen hem missen.

Elton John in de Ziggo Dome. Beeld EPA

Maandagavond, tijdens zijn allerlaatste concert op Nederlandse bodem in het kader van de Farewell Yellow Brick Road Tour, leek het net als drie jaar geleden in dezelfde Ziggo Dome mis te gaan met Elton John. Mooie, op plaat teder gezongen liedjes als Border Song en Tiny Dancer werden ontsierd door zijn schelle schreeuwstem, die bijkans pijn deed aan de oren. Ook het bandgeluid stond aanvankelijk veel te hard afgesteld en dat kwam allemaal pas in de tweede helft van de bijna drie uur die Elton John (72) op het podium stond in orde.

De nadruk lag, net als in de film Rocketman over het leven en werk van de popzanger, op diens werk uit de jaren zeventig. Het meest recente nummer (Believe) kwam uit 1995. Elton John weet wanneer hij zijn beste werk afleverde en laat tijdens deze afscheidstour het publiek nog een keer zwelgen in inmiddels algemeen erkende evergreens als Someone Saved My Life Tonight, Candle in the Wind (mooi visueel ondersteund met beelden van Marilyn Monroe) en Don’t Let the Sun Go Down on Me.

Op de liedkeuze viel niets af te dingen, al was de percussiesolo in Indian Sunset overdreven en kon Levon best zonder de bombast. Maar het was aardig dat slagwerkers Nigel Olsson en Ray Cooper, die al decennialang met Elton John speelden, even hun momentje kregen.

En al zal hij iedere avond hetzelfde verhaaltje vertellen als inleiding tot Believe, over zijn ontwenning (met verwijzing naar de film Rocketman) in de vroege jaren negentig en zijn inzet voor de aidsbestrijding, het klonk oprecht. En we zullen hem missen, Elton John – toch een van de meest excentrieke popsterren die de jaren zeventig hebben voortgebracht. De malle brilletjes (we telden er maandag drie), de schreeuwerige pakken (ook drie) maar vooral de niet kapot te krijgen liedjes. Nog één keer gingen we uit de stoelen voor een paar van Sir Eltons beste rockers: The Bitch Is Back, I’m Still Standing en Saturday Night’s Alright for Fighting

Natuurlijk kwam hij terug voor Your Song, het nummer waarmee het bijna vijftig jaar geleden allemaal begon. En verrek, nu zong hij wel goed, toonkleur en volume waren perfect. En daar ging hij omhoog, na afloop van de onvermijdelijke finale Goodbye Yellow Brick Road, en verdween hij in het decor. Het was mooi, het was soms zelfs prachtig. En we hebben de film nog.

Elton John – Farewell Yellow Brick Road Tour, Ziggo Dome, Amsterdam, 17 juni.

Meer over Elton John

Net als het concert, leunt ook de onlangs verschenen film ‘Rocketman’, de biopic over het leven Elton John, erg op de nummers uit zijn hoogtijdagen: de jaren zeventig. V selecteerde vijf hoogtepunten uit Elton Johns oeuvre die in de film een prominente plek hebben gekregen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden