TV-recensieFrank Heinen

Ellie Lust draafde mee met de politie in Manilla. Mensenrechten of corruptie kwamen niet aan de orde

Dinsdagavond beleefde Ellie in Manilla ‘een pittig nachtje’. Ze waren op zoek geweest naar twee verdachten. Die waren nu allebei dood.

Hoe zou een 22ste-eeuwer kijken naar het Avrotros-programma Ellie op patrouille, dat dinsdag zijn derde seizoen in ging? Welke conclusies zou zo iemand trekken wanneer-ie Ellie Lust, voormalig politiewoordvoerder en De Ernst Zelf, met uitgestreken gezicht door de sloppen van Manilla ziet jakkeren, achter haar Filipijnse ‘collega’s’ aan? Vermoedelijk zou hij een keer of vijf de datum van uitzending controleren, en die vervolgens vergelijken met, pak ’m beet, het rapport van Amnesty International (juli 2019) over grootschalige moordpartijen door de Filipijnse politie. Of de resolutie van de VN-Mensenrechtenraad uit diezelfde periode, of anders gewoon een willekeurig krantenbericht over de drugsoorlog van president Duterte waarin vele duizenden dealers, verslaafden en arme mensen zomaar werden doodgeschoten.

Voor wie Ellie op patrouille niet kent: onder de vlag van leerzaam infotainment draaft Ellie Lust onverschrokken mee met politiekorpsen in alle uithoeken van de wereld, van El Salvador tot Georgië. Met een van een afstandje nogal onbegrijpelijke vanzelfsprekendheid draait ze mee met patrouilles, interventies en onderzoeken. Geef Ellie Lust ergens op de aardbol een politietaak en ze kwijt zich ervan met haar doordringende ‘regels zijn regels’-blik. Als allerlei types door elkaar door de bloedsporen op een ‘kreimsien’ banjeren, draait ze zich naar de camera en zegt, op de toon van een teleurgestelde ouder: ‘Dat zouden we in Nederland niet goed vinden.’ 

Ellie op patrouille

Tja. Waarschijnlijk zouden we het in Nederland ook niet goed vinden dat een Ierse of een Algerijnse agent met een cameraploeg achter de speciale eenheden aanholt met ongevraagd commentaar. Je vraagt je af hoe dat eigenlijk juridisch zit, een onbevoegde agent die een politie-uniform van de lokale eenheid aantrekt en ijverig Filipijnse marktkramen begint te controleren op te ver uitsteken, maar ja: de mensen in bepaalde wijken in Manilla hebben het al lang geleden afgeleerd om een agent om zijn identificatie te vragen. Zo kon het gebeuren dat Ellie Lust een zwerfvuilronde door Manilla maakte en naar terugdeinzende omstanders riep: ‘We have plastic cups here! And candypaper!’

Dinsdagavond beleefde Ellie in Manilla ‘een pittig nachtje’. Ze waren op zoek geweest naar twee verdachten. Die waren nu allebei dood. Ook een agent die een van hen had moeten aanhouden, overleefde het niet. Ellies haarscherpe conclusie: ‘Dit is een stad van uitersten.’ En dan bleef het pittigste –dat ze dagenlang was gefaciliteerd door een levensgevaarlijk en mensenrechten schendend politiekorps – nog onbesproken.

Ellie op patrouille is een programma van de Nederlandse Publieke Omroep, uitgezonden op een prominente plek in het uitzendschema. Dinsdag keken er 763 duizend mensen. Hier zijn vergaderingen over geweest, brainstormsessies en wat niet al. Tientallen mensen hebben zich hiermee bemoeid, of zouden dat hebben moeten doen. Niemand daar is kennelijk op enig moment in het maakproces op een ethische grens gestuit en heeft toen gedacht: dit ding heb ik nog nooit van dichtbij gezien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden