Elf jaar oud en lekker knallen in een rockband

De leden van All Missing Pieces zijn jong, maar hun muziek moet volwassen klinken.

Honger heeft hij. Na een aantal onmogelijke posities op de diepe bank in het Nederlandse hoofdkantoor van EMI Music besluit de 11-jarige bassist Quinten dat het niet langer uit te houden is. Even later herschikt hij nauwkeurig twee plakjes gebraden gehakt op de witte boterham die hij van iemand van het management gekregen heeft.

Het leven van een rockster valt ook niet mee voor iemand die amper groter is dan zijn instrument en bovendien vroeg de wekker hoorde gaan om op tijd te zijn voor een optreden bij het ochtendradioprogramma van Edwin Evers.

Quinten is bassist van All Missing Pieces, de band uit Den Haag die samen met zijn broers Camiel (15, zang en gitaar) en Wrister (13, drums) Meiresonne genoemd wordt als serieuze opvolger van Di-rect. Camiel voert het woord, de anderen hangen er een beetje versuft bij. Het liefst willen ze nog even slapen, voor de releaseparty van hun debuutalbum Push The Button On My Back And Turn Me On.

Spannend, maar boven alles hebben ze er zin in. Camiel: ‘We gaan onze best doen om er weer een vette show van te maken. Tot nu toe zijn de reacties over onze optredens gelukkig erg positief.’

Punkrock is het, met een flinke dosis van de ongecompliceerde rock ’n’ roll van bands als Jet en Danko Jones. En verrassend strak gespeeld voor de grotendeels autodidactische bandleden.

Camiel: ‘Ik heb wel lessen gehad.’ Wrister: ‘Ik heb het mezelf geleerd, gewoon veel meespelen met cd’s’. Quinten: ‘Ik ben bas gaan spelen omdat we een bassist nodig hadden. Het spelen heb ik geleerd van een muziekliefhebber in Den Haag.’

Blijkbaar is er niet veel muzikale ervaring nodig om toch redelijk goed getimede cd af te leveren en optredens voor elkaar te krijgen op festivals als Paaspop en het Haagse Beatstad festival.

De nummers op de cd schrijven ze in ‘ongeveer twee uur’. Wrister: ‘Meestal komen Quinten en Camiel met een ideetje, een patroontje of zoiets. Daar verzin ik dan een drumpartij bij.’ Camiel: ‘De teksten schrijf ik later pas.’

Teksten die, volgens de zanger, weergeven wat hij als 15-jarige in het dagelijks leven meemaakt. Of zinnetjes die ‘zomaar’ in zijn hoofd zitten. Zoals in de eerste singel Busdriver: ‘I'm waiting on the busdriver to see if she likes me/ waiting for the busdriver to see/ your age ain't my age/ 21 minus 14 is seven‘. Aandacht van meisjes is er niet zo heel veel meer dan normaal, maar op school weet iedereen het.

Voor als die school is afgelopen hebben de jongens nog geen plannen. ‘Over een jaar of vijf in een studiocomplex in New York zou te gek zijn’, zegt Camiel, ‘maar plannen hebben we niet. Het komt ons allemaal een beetje aanwaaien. Eigenlijk leven we nogal van dag tot dag.’

Wordt All Missing Pieces volgens de leden zelf zo enthousiast ontvangen vanwege de muziek? Of speelt de hoge aaibaarheidsfactor van bijvoorbeeld een 11-jarige bassist die er met een deukhoed, ruitjesoverhemd en zwart geverfd haar uitziet als een volleerd rockster ook een rol? ‘Dat hopen we natuurlijk niet’, zegt Camiel. Quinten: ‘Het zal wel een reden zijn, maar niet de enige reden hoop ik. We willen vooral groot worden door onze muziek. Niet omdat ik pas 11 ben.’

Jonge rockers brengen hun debuutplaat uit. (ANP) Beeld
Jonge rockers brengen hun debuutplaat uit. (ANP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden