Recensie El embarcadero

El embarcadero is een lekkere serie die inhoudelijk te veel kansen laat liggen ★★★☆☆

Na een veelbelovend begin gebeurt er eigenlijk bar weinig in de 350 minuten die volgen.

Álvaro Morte en Irene Arcos in El embarcadero (2019).

De klap komt ongenadig hard. En in tweevoud. Na een avond waarop Alejandra, een ambitieuze architect, met haar collega en vriendin het sluiten van een megadeal heeft gevierd, krijgt ze te horen dat haar man Óscar is overleden. En vrijwel direct daarop komt ze erachter dat hij een dubbelleven heeft geleid.

El embarcadero (The Pier) is de nieuwe serie van het duo dat eerder de gelikte Spaanse serie La casa de papel bedacht en schreef. Die werd gemaakt door de Spaanse zender Antena 3 en een wereldhit nadat ze was opgepikt door Netflix. El embarcadero is gemaakt door productiemaatschappij Movistar en nu te zien bij de NPO.

Fans van La casa de papel zullen hun hoofdrolspeler herkennen: Álvaro Morte, het brein achter de roof in de Spaanse Koninklijke Munt, is nu de man die twee levens leidde. Waarom hij die behoefte had en hoe hij die twee levens volhield, zijn de vragen waarop zijn vrouw ­Alejandra ­(Verónica Sánchez) het antwoord zoekt, waarbij een lange reeks flashbacks het heden doorsnijdt.

Hipperige saus

Wat El embarcadero naast de hoofdrolspeler deelt met La casa de papel is de hipperige saus die eroverheen ligt: de pier uit de titel, waar het lijk wordt gevonden, ligt in het moerassige natuurgebied Albufera, ten zuiden van Valencia aan de Spaanse oostkust. Het licht dat daar schijnt zal in werkelijkheid beslist ook mooi zijn, maar de gele gloed die het in de serie krijgt, is ruim te veel. Net als de schilderachtigheid van het huisje waar Verónica (Irene Arcos) woont, de nostalgie van de twee- en vierwielers waarmee ze zich vervoert (onder meer een mooie roestige lichtblauwe Citroën Dyane) en de flowerpowervredelievendheid die bijna alle bewoners van het kleine paradijs belijden.

Deze Verónica is dus de vrouw op wie Óscar zo plotseling en zonder aanleiding verliefd wordt. Ze leidt een leven tegenovergesteld aan dat van hem en zijn vrouw Alejandra. Zij zijn twee carrièrejagers die door hun werk vaak gescheiden leven; ­Verónica is de verpersoonlijking van het leven dat zij denken te missen: zonder veel geld, zonder elke vorm van stress en in totale onafhankelijkheid.

Het is een interessant thema dat in al zijn weidsheid wordt uitgespeeld. Maar veel ontwikkeling zit er verder niet in. Typerend is dat er van alles wordt aangestipt in het verhaal dat even snel weer verdwijnt. Zo komt Alejandra’s moeder erachter dat Ada, de dochter van Alejandra’s vriendin, op een website foto’s van haar eigen vagina verkoopt. Een dergelijk explosief element zou de aanzet moeten zijn voor een verhaallijn over generatieverschillen, sociale media, privacy en aanverwante zaken, maar wordt in El embarcadero weer even achteloos terzijde geschoven als de schouderophaling waarmee Ada de zaak afdoet. En wanneer de stoere Verónica op een avond wordt opgewacht door een groepje jongens dat ‘die hoer’ te grazen wil nemen, neemt zij in plaats daarvan een van de jongens te grazen, waarna die een klacht bij de politie indient. Al even interessant in een verhaal waarin de vrouwen voortdurend ­allerlei emancipatoire zaken des ­levens doornemen. Maar ook dat element verdwijnt als sneeuw in die altijd even warme avondgloed van Albufera. El embarcadero laat iets te veel kansen liggen.

El embarcadero

Drama, 2019, 8x50 min. Wordt nu uitgezonden op zaterdag op NPO 3 en is in zijn geheel te zien op NPO Start Plus. 

LEES MEER OVER DE MAKERS VAN EL EMBARCADERO EN HUN SERIE LA CASA DE PAPEL

De recensie van Emma Curvers over het derde seizoen van La casa de papel: ‘De sexy schurken van La Casa de Papel doen er een schepje bovenop in seizoen drie.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden