AlbumrecensieLetter to you

Eindelijk klinkt ‘The Boss’ met zijn band echt goed op plaat ★★★★★

Bruce Springsteen weet op zijn twintigste studioalbum Letter to You samen met de E Street Band weer magie te creëren.

Bruce Springsteen, Letter to You 2020.

Bruce Springsteen begint zijn twintigste studioalbum Letter to You ingetogen. Getokkel op een akoestische gitaar, synthstrijkers die aanzwellen ‘One minute you’re here, next minute you’re gone’, snijdt hij een beetje prevelend een belangrijk thema van het album aan. Ouderdom, hoe om te gaan met verlies van dierbaren en de vraag wat muziek nog kan bijdragen aan ieders welzijn.

Springsteen (71) houdt de wereld die hij op Letter to You beschrijft klein. Het gaat vooral over hemzelf en muziek. Maar moet dat zo ingetogen als in One Minute You’re Here? Die zoemende synths, dat geprevel, dat is toch niet echt waar we nu behoefte aan hebben.

Bruce ook niet, zo blijkt na dit eerste liedje. Dan komen de klappen van drummer Max Weinberg in het titelnummer en die klinken meteen als bevrijdend. Daar is de E Street Band, de zevenmansformatie waarmee Springsteen zijn beste platen maakte en die legendarisch geworden marathonconcerten verzorgde.

Twee toetsenisten, twee gitaristen, bas, drums en saxofoon. De bezetting is door het overlijden van organist Danny Federici (2008) en saxofonist Clarence Clemons (2011) niet meer die waarmee Springsteen in de jaren zeventig de klassiek geworden albums Born to Run, Darkness on the Edge of Town en The River maakte. Maar Charles Giordano en Clarence Clemons’ neef Jake zijn ideale vervangers.

Bruce Springsteen in 2019 in New York.Beeld Getty

De reeks rocksongs die door Weinberg zo daverend wordt ingezet is vintage Springsteen. Nils Lofgrens gitaarsolo in Burning Train bijt zich meteen vast, om nooit meer los te laten. Zo goed heeft de E Street Band de laatste jaren alleen live geklonken. Want het euvel van eigenlijk alle platen die hij met de E Street Band na Born in the U.S.A. (1984) maakte, was dat het geweldige volle, overdonderende livegeluid in de studio nooit werd geëvenaard. Dat komt doordat Springsteen alle partijen apart opnam en veel overdubs nodig had. Voor Letter to You riep hij in november vorig jaar zijn E Street Band bij elkaar in de studio. Hij maakte geen demo’s en liet de band samen met hem tegelijk alle tracks invullen en afmaken.

En dat hoor je. Eindelijk klinkt ‘The Boss’ met zijn band echt goed op plaat. Springsteen is altijd op zijn best geweest als er iets op het spel stond, bewijzen dat hij na jaren nog een rocker in hart en nieren is bijvoorbeeld. En in alle liedjes geeft hij met zijn band alles. ‘Rock of ages lift me somehow’, zingt hij in The Last Man Standing. Dat horen we niet alleen, we stijgen zelfs even met hem op naar het paradijs dat hij beschrijft in een van de meest opzwepende nummers: House of a Thousand Guitars. Een plek waar de ‘criminal clown who stole the crown’ niets te zeggen heeft en de muziek nooit stopt.

Drie liedjes op dit magistrale album zijn bijna 50 jaar oud. Janey Needs a Shooter, If I Was the Priest en Song for Orphans kwam Springsteen in zijn archief tegen toen hij op zoek was naar materiaal voor een nieuwe compilatie oud werk. Prachtnummers, die de band alle ruimte geven te excelleren. Je kunt goed horen hoe zijn teksten in vijf decennia zijn veranderd. Hij heeft nu minder woorden nodig om zijn punt te maken. Wat niet is veranderd, is de magie die hij met zijn zeven mannen om zich heen kan creëren. Op het podium en nu eindelijk ook weer op plaat.

Bruce Springsteen, Letter to you, 2020.

Bruce Springsteen

Letter to You

Rock

★★★★★

Sony Music

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden