Recensie Voorstelling Alles van waarde

Eigenzinnig, bijzonder en een beetje ongemakkelijk is voorstelling Alles van waarde (vier sterren)

In Alles van waarde wordt het conflict tussen de generaties tot het bittere einde uitgevochten. 

Alles van waarde in de Veenfabriek. Beeld Bas de Brouwe

Alles van waarde 
Regie & tekst: Joeri Vos.
Compositie: Ton van der Meer.

Spel en muziek: Jacobien Elffers, Phi Nguyen, Ton van der Meer, John van Oostrum. 
27/10, Theater Ins Blau, Leiden.
Tournee t/m vrijdag 21 /12, zie veenfabriek.nl

Links op de speelvloer zit Mies. Hij is muzikant. Du moment dat hij zich aan zijn instrumenten zet, stopt een dame op de eerste rij ostentatief haar vingers in haar oren. Dit is inderdaad geen gemakkelijke muziek; sommigen zouden het aanduiden als piep-knor. Mies weet dat. Hij moppert wat in zijn baard, en begint aan een vlog waarin hij zijn onvrede uit over de programmering van het Concertgebouw – en over het onbegrip dat nieuwe muziek ontmoet. Veel volgers heeft hij niet.

Mies (Ton van der Meer, een van de muzikale leiders van de Veenfabriek) verzorgt zo de weinig canonieke ouverture van Alles van waarde, de nieuwe voorstelling van dit Leidse muziektheatergezelschap onder regie en met tekst van Joeri Vos. Het stuk gaat over de kwetsbaarheid van niet alleen muziek, maar ook van idealen, van relaties en van het leven.

Kort erop zien we een dochter die tracht te communiceren met haar vader, ooit muzikant. Nu zit hij in een rolstoel en kan alleen nog iets zeggen via een spraakcomputertje dat hij handmatig bedient. Zij wil de code van zijn pinpas. Hij doet alsof zijn spraakapparaat hapert – of hijzelf in de bediening ervan – maar de pincode krijgt ze vooralsnog niet.

En dan verschijnt haar zoon. Een jongen voorbestemd te excelleren in de muziek. Maar hij heeft gekozen voor een opleiding als militair en staat op punt uitgezonden te worden, wat de moeder nogal dwarszit.

Dit oergevecht tussen de generaties, elk op hun eigen manier beperkt en onmachtig, wordt hier hardnekkig uitgespeeld, met de moeder (Jacobien Elffers) als stijfkoppig middelpunt. Die strijd duurt lang en het abrupte einde zou over de top kunnen zijn, ware het niet dat Elffers het met haar spel op een goede manier ongemakkelijk houdt, en bijzonder. Een beetje zoals de muziek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.