Eenzijdig, uiterst vermakelijk en je krijgt er geen speld tussen: portret van een subcultuur

* * * *..

Menno Pot

RiP! A Remix Manifesto (Brett Gaylor, 2009). Disinformation. Overdag werkt de Amerikaan Gregg Gillis in de biomedische industrie, ’s avonds maakt hij (als Girl Talk) mash-ups: popcomposities samengesteld uit soms tientallen samples van andere popsongs.

Volgens Gillis hebben zijn twee industrieën een tragiek gemeen. Wanneer farmaceuten niet aan geld en bedrijfsgeheim zouden denken, maar samen zouden werken, dan waren er al lang medicijnen tegen veel dodelijke ziekten geweest.

Op dezelfde manier bewijst de muziekindustrie niet de muziek een dienst met haar oorlog tegen ‘piraterij’, maar alleen haar conservatieve, machtsbeluste zelf.

In de documentaire RiP! A Remix Manifesto laat de Canadese filmer en Girl Talk-fan Brett Gaylor zien hoe dubieus en bovendien onnozel dat is.

Zijn aanpak wekt dezelfde delicate mix van sympathie, bewondering en lichte irritatie als die van Michael Moore: eenzijdig pamflet, maar het betoog is uiterst vermakelijk en je krijgt er geen speld tussen.

RiP! is vooral bijzonder door de wijze waarop hij gemaakt is: Gaylor postte zijn ruwe materiaal op het internet en liet kijkers er mash-ups van maken. De film is, letterlijk, een product van de subcultuur waarvoor hij een lans breekt.

De documentaire is nu op dvd verkrijgbaar (met copyrightmelding op het doosje!), maar eigenlijk hoor je een film als deze natuurlijk gratis online te bekijken, en dat kan ook, legaal, op www.ripremix.com.

Menno Pot

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden