'Een voorstudie hoefden we niet te zien'

Sommige kunst en vormgeving roept nieuwsgierigheid op naar de kopers ervan. Deze week: de muurschildering van Mai van Oers, aangeschaft door Frie Maas en Marijke de Waele....

De hoge witte muur in de woonkamer zat Frie Maas (59) al vier jaar ‘aan te kijken’. De voormalig docent tekenen had al een steiger gehuurd om zelf aan de slag te gaan. De muur van de uitbouw was al geprepareerd en egaal; helemaal geschikt voor een wandschildering. ‘Maar ik twijfel zelf veel te veel’, zegt Maas. ‘Bij zo’n grote muurschildering moet je trekzeker te werk gaan, weten waar het heen gaat.’

Na een heftige, verdrietige periode kwam het idee nog sterker aan de oppervlakte. Maas en zijn vrouw Marijke de Waele (54), die ook in het onderwijs werkt, hadden behoefte aan een positieve impuls in hun leven. ‘Ik ging meer nadenken over dingen die ik wilde’.

Kunstenares Mai van Oers kent de De Waele al sinds haar jeugd. Ze zaten samen op kostschool. ‘Bij de nonnen’, zegt Maas. ‘We volgen haar werk al jaren’, vult De Waele aan. ‘In het Stedelijk Museum in Amsterdam hadden we bijvoorbeeld een wandschildering van haar gezien’.

Ze besloten Van Oers voorzichtig te polsen en de kunstenares carte blanche te geven; een voorstudie laten zien was niet nodig. ‘Dat was ontzettend spannend’, zegt De Waele. ‘Het gaat natuurlijk wel over een muur midden in de woonkamer’.

Familieleden en kennissen hoorden het plan met bedenkingen aan. Geregeld kregen Maas en De Waele de vraag of dat niet doodeng was, iemand de opdracht geven om een muur midden in de huiskamer te laten beschilderen. ‘Maar aan een vriend die goed kan koken, vraag je toch ook met een gerust hart of hij iets lekkers voor je klaar wil maken? Dan twijfel je toch ook niet aan het eindresultaat.’

Van Oers logeerde een maand in hun huis in Terborg, bij Doetinchem. ‘Ik heb grote bewondering voor haar werkwijze’, zegt Maas. ‘Ze is hier op een kussen gaan zitten om de muur goed in haar op te nemen. Daarna is ze gewoon begonnen, van boven naar beneden’. Als twijfelaar kan hij niet genoeg benadrukken hoe knap hij dat vindt.

De schildering met heldere kleuren is een aanwinst voor het huis, vinden ze. ‘Heel ontspannen en feestelijk’, zegt Maas. Een blikvanger in het strak ingerichte huis met veel witte muren en hoge ramen. ‘Hij fleurt het rigide ontwerp van het huis op’. Onbedoeld staat het werk prima bij de bruine, lederen stoelen, die ze al hadden en de blauwe eetkamerstoelen. Het kunstwerk wordt niet ‘beconcurreerd’ door meubels of opvallende werken. Tot hun vreugde is het nu niet zo dat ze ‘om een wandschildering heen wonen’. ‘Een goed kunstwerk past trouwens in ieder interieur’, zegt Maas. ‘We hebben voor Mai de hele kamer leeggehaald, maar toen we de meubels weer op hun oude plek zetten, paste het precies.’

Over de vraag naar de voorstelling van het werk of de symboliek kan Maas kort zijn. Dan komt de docent in hem boven. ‘In de klas zei ik altijd: als je vraagt wat een werk van Picasso voorstelt, dan stel je de verkeerde vraag. Moderne kunst hoeft niet altijd een uitgesproken voorstelling te hebben.’

Zonnen en manen, dat zien ze wel in het werk, wil hij dan nog wel toegeven. ‘Maar net als ander werk van Mai zweeft het tussen abstract en voorstelling in. Het is iets kosmos-achtigs, denk ik.’

In de woonkamer hangt een aantal werken van Maas. In de keuken maakte hij zelf ook een wandschildering in zwart en wit. Hun belangstelling voor kunst is groot, maar ze hebben vooral kunst hangen van bevriende kunstenaars. ‘Ik zeg liever niet hoeveel deze schildering heeft gekost’.

Dat een muurschildering tijdelijk is en niet mee kan verhuizen vinden ze niet erg. Je leeft immers in het nu. ‘Als ik ooit naar het bejaardentehuis ga, mag Mai een nieuwe maken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.