FilmrecensieFire Will Come

Een uitgebeend plot en onderhuidse emoties doen Fire Will Come bijna ontvlammen ★★★★☆

Volop put de film uit de magie van het – brandbare – Galicische landschap, dat van een schilderachtige schoonheid is.

Waarom is het zo ontroerend om bij Leonard Cohens liefdesliedje Suzanne  een koe aan te kijken, wel een minuut lang? Die vraag komt op bij het Spaanse drama Fire Will Come – tenminste, als die opmerkelijke scène aanslaat en niet tot gedachten leidt als: waartoe moet ik naar dit dier staren? Wat bedoelt de film ermee?

Zulke vragen zijn niet per se constructief bij Fire Will Come, waarmee de Frans-Spaanse regisseur Oliver Laxe op het Filmfestival van Cannes de juryprijs won in de Un Certain Regard-sectie. Een van de personages zegt over Suzanne dat je de tekst niet hoeft te volgen om de muziek te begrijpen. Iets dergelijks geldt ook voor het soms documentaire-achtige Fire Will Come: de film neemt je mee op zijn stroom, geeft je brokstukken verhaal en laat veel over aan persoonlijke associaties.

Hoofdpersonage is zestiger Amador (Amador Arias), die terugkeert naar zijn dorp in de Spaanse regio Galicië. Hij heeft een gevangenisstraf uitgezeten wegens brandstichting, en het is niet alleen de filmtitel die de kans op recidive suggereert. Wanneer Amador met zijn bejaarde moeder Benedicta (Benedicta Sánchez) naar de eucalyptusbomen kijkt die (net als bosbranden) een enorme plaag vormen in Galicië, lijkt de honger naar vuur weer op te laaien. Of misschien is dat iets wat je Amador slechts toedicht.

De vertolking door hoofdrolspeler Arias - net als de andere acteurs een non-professional - is een knappe oefening in zwijgen en afweren; met Benedicta praat Amador weinig en met de dorpelingen mijdt hij contact. De enige met wie het zomaar klikt is de veearts (Elena Mar Fernández), die hun koeien verzorgt. 

Geen toegankelijke (anti)held dus, deze Amador. Dan is Benedicta, die Amador onvoorwaardelijk opneemt in haar boerenhuishouden, veel innemender. De 85-jarige Sánchez maakte furore in Cannes door voor het persvolk een traditionele Galicische dans uit te voeren, en ook met haar ingetogen optreden in Fire Will Come (‘O que arde’) betovert ze voortdurend.

Mauro Herces voortreffelijke 16mm-camerawerk put volop magie uit het Galicische landschap. Neem alleen al de dromerige openingsscène, waar de bomen in een nachtelijk bos bezwijken alsof ze door een mythisch monster uit de grond worden gerukt. Het majestueuze einde van die scène rijmt gaaf met een later beeld, van Benedicta die voor de regen schuilt in een opengebarsten eik. Wanneer de mist over de heuvels trekt, of als Amador en Benedicta in de schemering aan tafel zitten, is Fire Will Come van een schilderachtige schoonheid.

‘Een droog melodrama’, zo omschreef Laxe (Mimosas) zijn derde film. Fire Will Come voelt met zijn uitgebeende plot en onderhuidse emoties soms inderdaad zó droog aan dat de film welhaast in brand moet vliegen. Als het vuur dan daadwerkelijk losbarst, weet je als kijker niet wat je ziet: zelden sloegen vlammen zo voelbaar van het bioscoopscherm.

Fire Will Come

Drama

★★★★☆

Regie Oliver Laxe.

Met Amador Arias, Benedicta Sánchez, Elena Mar Fernández, Inazio Abrao, David de Poso, Alvaro de Bazal.

86 min., te zien in 28 zalen en via Picl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden