Achtergrond Let's Dance, Kunstmuseum Den Haag

Een tentoonstelling over mode en dans in Den Haag: vooral een feestje van herkenning

De tentoonstelling Let’s Dance laat zien hoe innig mode en dans met elkaar verbonden zijn: modeontwerpers worden vaak geïnspireerd door dans en vice versa.

Josephine Baker in 1926. Beeld Roger Viollet via Getty

In een kleine zaal in het Kunstmuseum is een filmfragment te zien van een dansende Josephine Baker (1906-1975) waarin ze zo aanstekelijk lacht dat je blijft kijken. Samengevat in één gebaar is de nieuwe modetentoonstelling in het Kunstmuseum precies zo’n lach. Let’s Dance is niet overdreven diepgravend of activistisch, het is geen historische opgave of een conceptueel huzarenstuk, maar vooral een feestje. Van herkenning.

Dat begint al in de eerste zaal, waar polyester gabberoutfits uit de jaren negentig tegenover zijden baljurken uit de 18de eeuw staan en waar sneakers in de buurt van balletschoenen zijn gerangschikt. Een bezoeker mompelt tegen haar vriendin dat haar zoon vroeger ook zo’n Australian-trainingspak droeg. Even verderop vergapen ze zich aan een replica van het rode leren jack dat Michael Jackson droeg in Thriller en aan een flapper dress, de nadrukkelijk niet-getailleerde, voor die tijd stoere jurk voor de uitgaande jonge garde in de jaren 20 van de vorige eeuw.

Madelief Hohé, conservator mode en kostuum van het Kunstmuseum, maakt jaarlijks met haar team een grote modetentoonstelling. Ze is een kei in het combineren van min of meer vergeten stukken uit het depot met hedendaagse ontwerpen die een groot publiek aanspreken. De inrichting werd ook dit keer gedaan door stylist en tentoonstellingsmaker Maarten Spruyt; hij heeft met zichtbaar plezier een kleurrijk decor verzorgd, waarin discoballen en een dansvloer zijn verwerkt.

Wederzijdse inspiratie

Let’s Dance laat zien hoe innig mode en dans met elkaar verbonden zijn: modeontwerpers worden vaak geïnspireerd door dans en vice versa. Het eerste dansgezelschap dat beroemde couturiers en kunstenaars vroeg om kostuums te ontwerpen was het Russische balletgezelschap Ballets Russes, begin 20ste eeuw opgericht door Sergei Diaghilev; in Den Haag zijn twee ontwerpen van Picasso te zien die nog het meest doen denken aan kleding van circusartiesten, replica’s van de originelen die in 1919 werden gedragen in de dansvoorstelling Le Tricorne.

Twee kostuums van Pablo Picasso voor de dansvoorstelling Le Tricorne van Ballets Russes uit 1919. Beeld Allard Pierson Universiteit van Amsterdam, Theatercollectie

Sinds de jaren vijftig wordt modeontwerpers steeds vaker gevraagd kostuums voor dansvoorstellingen te maken, die de dansers het bewegen niet per se makkelijker maakten. Dat vóél je haast, als je de ontwerpen ziet. Neem het ufo-achtige, bordeauxrode pak met stippen met een soort hoelahoep als een vliegende schotel om de taille, in 1991 ontworpen door Jean-Paul Gaultier. Of, uit hetzelfde jaar, een outfit van Gianni Versace voor het Nederlands Dans Theater – volgens Hohé is de leren riem met beslag eigenlijk te zwaar voor een danser.

Het is een veelzijdige tentoonstelling, die de afgelopen anderhalve eeuw beslaat. Van een klassiek balletkostuum tot een sportieve, witte badstof trui met Louis Vuitton-logo – een recent ontwerp van Virgil Abloh, dat de invloed van de hiphopcultuur op het modebeeld laat zien. Van de vierkante tutu’s die Viktor & Rolf vijf jaar geleden voor Het Nationale Ballet maakten, tot de space age-achtige outfits die Gijs Bakker en Emmy van Leersum in 1970 voor het Nederlands Dans Theater ontwierpen.

Rihanna in de jurk van David LaPort, afgelopen zomer. Beeld BSR Agency

Het vrolijkste kostuum in het museum is de knalroze mini-jurk met veren van de Nederlander David Laport die popster en stijlicoon Rihanna afgelopen zomer droeg tijdens een carnavalsoptocht op Barbados. Die jurk hangt recht tegenover het videofragment met de dansende Josephine Baker. De tentoonstelling zit vol met dat soort iets te gemakkelijke verbanden, waarmee het bepaald niet de diepgravendste, maar wel de vrolijkste modetentoonstelling is van de laatste tijd.

Let’s Dance, t/m 12/1, Kunstmuseum (voorheen Gemeentemuseum) Den Haag. Catalogus in de vorm van een glossy € 10. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden