Een slechte scheidsrechter is erger dan Verdonk

De titel, Onder Marokkanen, een jaar bij FC Chabab, doet vermoeden dat de lezer een sportboek voor zich heeft liggen....

Bert Wagendorp

En toch schreef Igor Wijnker geen sportboek. Onder Marokkanen gaat overhet Nederland van 2004 en 2005. Het beschrijft hoe een groep immigrantenzich staande tracht te houden in de Nederlandse samenleving. Sport isbijzaak. Voetbalclub FC Chabab, tweede klasse KNVB, Sportpark Riekerhavenin Amsterdam, is het decor van een real life-docu in woorden.

Toen Wijnker zich in de nazomer van 2004 als lid meldde bij FC Chabab,was het zijn bedoeling vanuit het standpunt van een speler een portret vaneen allochtone voetbalclub te schetsen. Een hardnekkige rugblessuredoorkruist die plannen: geluk bij een ongeluk. Want de uitgeschakeldevoetballer wordt door het bestuur van Chabab snel ingepalmd. YoussefWijnker wordt zo een ijverig noterende fly on the wall in de bestuurskamer.Zonder zijn kwetsbare rug had Onder Marokkanen nooit de diepgang enintensiteit gekregen die het nu kenmerkt.

Vermoedelijk had een gezonde Wijnker ook de leidende karakters binnende club nooit zo goed kunnen beschrijven. Nu maakt de lezer kennis met deimposante voorzitter Charly, met vicevoorzitter Hassan, de rustige ensympatieke steunpilaar Habib en een stoet van andere, soms onwaarschijnlijkkleurrijke persoonlijkheden in de kantine van FC Chabab. Maar ze zijn echt,van vlees en bloed. Ze ontroeren, ze zorgen voor hilarische taferelen enze maken dat je Onder Marokkanen achter elkaar wilt uitlezen.

De club wordt bestuurd volgens een vaak niet te doorgrondenchaostheorie. . Wijnker doet geen pogingen de situatie mooier af teschilderen dat zij is. Er wordt in Onder Marokkanen niet betutteld of metde mantel der liefde bedekt. Ongeïnteresseerde ouders, weglopendebestuursleden, ongedisciplineerde spelers: ze gaan genadeloos over dehekel.

Maar het mooie van Onder Marokkanen is dat het beeld dat Wijnkerschetst de paniekverhalen over radicalisering, burka's en hitserige imamsver voorbij is. Hij toont ons de mainstream-Marokkanen, die zich hevigeropwinden over een slechte scheidsrechter dan over minister Verdonk - zoalsdat in élke voetbalkantine gebeurt.

Onder Marokkanen is óók een hoopgevend boek in pessimistische tijden. Niet dat de boze buitenwereld aan de club voorbijgaat. Op de dag dat Theovan Gogh wordt vermoord, is Wijnker op de club. Vicevoorzitter Hassan ('Ikheb zelf nog nooit een geit geneukt') besluit voortaan niet meer indjellaba langs de lijn te gaan staan. 'Ik wil niet worden geassocieerd metde moordenaar.' Waarna we weer verdergaan met de perikelen rond het nieuwekassahokje - een van de onvergetelijkste taferelen.

Igor Wijnker laat de alledaagse werkelijkheid van de grote meerderheidvan Marokkaanse Nederlanders zien. Gelukkig niet in een onleesbaarmaatschappelijk rapport of verantwoorde sociologische studie, maar in eenmeeslepend verhaal.

Bert Wagendorp

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden