Theater

‘Een oprechte ode aan de ironie’ is lang ironisch, maar gaandeweg sluipt de inhoud de voorstelling in ★★★★☆

De voorstelling is een overvolle, mallotige, knap opgebouwde, belangwekkende santenkraam.

Hein Janssen
Hannah Hoekstra (links), Vincent Rietveld (midden) en Shirley Cramer (rechts) in 'Een oprechte ode aan de ironie'. Beeld Sofie Knijff
Hannah Hoekstra (links), Vincent Rietveld (midden) en Shirley Cramer (rechts) in 'Een oprechte ode aan de ironie'.Beeld Sofie Knijff

Het zijn stuk voor stuk heel domme, kansarme mensen die totaal geen maatschappelijk bewustzijn hebben. Zo omschrijft de speaker voorafgaand aan de voorstelling Een oprechte ode aan de ironie van De Warme Winkel zijn gastspelers. Dat zijn vier influencers en sterren uit reality-tv-programma’s die zich hebben aangemeld voor een theaterproductie over het thema Ironie.

De toon is dus gezet, en die toon blijft nog minstens een half uur zo hangen: meligheid, lamlendigheid, geforceerd leuk doen, grapjes over tieten. In een decor van neppalmen, bikini’s, dildo’s en een sfeerbepalend bubbelbad (ontwerp Theun Mosk) bevindt zich de locatie waarin elitaire theatermakers en ‘kansarme’ beroemdheden elkaar treffen.

Welkom in deze mix van Temptation Island en Ex on the beach inclusief camerabeelden van een seksdate. Ze liggen op zonnebedden, smeren zich voortdurend in, lullen een eind weg (vaak met stemvervorming of geplaybackt) en drinken cocktails. Een van de deelnemers wil douchen, maar het putje is verstopt met hairextensions. De mooiboy weet wel raad: ‘Ik ga je putje cleanen, ik zweer je!’ De deelnemers krijgen alllerlei challenges, doen mee aan een ultraflauwe maar erg grappige groepsquiz en duiken het bubbelbad in.

Gaandeweg sluipt de inhoud de voorstelling in. Zo is er een hilarische discussie tussen acteurs Ward Weemhof en Florian Myjer waarin de begrippen ironie en erotiek door elkaar worden gehaald. Als de reality-sterren zich even terugtrekken blijven de acteurs achter en evalueren de samenwerking in dit project: ‘Als de ruimte groter is dan hun ­iPhone, houdt het op’, zeggen ze over hun tijdelijke collega’s. Dan neemt Florian Myjer het woord: hij ontvlamt in een briljante monoloog waarin hij de oudere garde theatermakers verwijt ironie te gebruiken als dekmantel voor het ontbreken van smaak. En hij leest ze fel de les: jullie doen alles met een knipoog, ­altijd ironisch, altijd ijdel, nooit iets van schoonheid, jullie willen alleen maar leuk gevonden worden!

Zo gaat het door en door, in deze overvolle, mallotige, knap opgebouwde, belangwekkende santenkraam. De performers vormen één grote familie. Er is geen verschil tussen actrice Hannah Hoekstra en realityster Lesley Versprille, behalve dan dat de een acteert en de ander ís. Maar ze vallen ook weer in groepjes uiteen – een choreografie van tegenstellingen.

Een van de hoogtepunten is de scène waarin Vincent Rietveld als voorganger van een sekte zijn discipelen zegent met een pleeborstel, niet met wijwater, maar met water uit het bubbelbad. ‘Ironie bevrijdt! Ironie bevrijdt!’, roepen ze als in een mantra.

Na de pauze volgt de laatste opdracht: overleven in een woestijn waarin alle identiteit ontbreekt. Geen dubbele bodems meer, geen verdieping, maar loutering. Florian Myjer kan dan alleen nog maar het homootje zijn, Ward Weemhof belt ten einde raad Job Gosschalk of hij hem wil casten voor de nieuwe film van Johan Nijenhuis. Geen gelaagdheid meer, maar romkoms en heldere verhalen.

De vrolijke finale wordt hier niet verklapt. De Warme Winkel speelde weer De Warme Winkel, dit keer met Florian Myjer. Dat maakt het verschil.

Een oprechte ode aan de ironie

Theater

★★★★☆

Door De Warme Winkel, eindregie Jetse Batelaan.

31/10, Internationaal Theater Amsterdam; tournee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden