Een openhartige heiligverklaring van Witteman

Een laatbloeier, noemt Paul Witteman zichzelf. 'Tot mijn dertigste heb ik weinig gemaakt van mijn carrière', verklaart hij tegenover Pieter Jan Hagens in het Veronica-programma Het Laatste Woord....

Het Laatste Woord. Vrijdag, Veronica, 23.15 uur.

Begin jaren tachtig waren er niet veel mensen die dachten dat het nog wat zou worden met die jongen, beweert Witteman. Oud-VARA-voorzitter Marcel van Dam was een van de weinigen die vertrouwen in hem had. En dus werd Witteman in 1980 een van de presentatoren van het programma Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?

Stotterend en hakkelend staat hij voor de camera. Het zweet parelt op zijn voorhoofd. In niets lijkt de nerveuze Witteman van toen op de zelfverzekerde anchorman van nu.

Diverse vrienden en collega's laten zich in Het Laatste Woord op video uit over Witteman. KRO-journalist Fons de Poel: 'Als ik naar Paul kijk, krijg ik het gevoel dat die jongen op een vulkaan leeft. Hij is op afstand de beste interviewer in Nederland. Maar ik zie dat hij bang is voor dat ene moment dat het mis kan gaan.' Witteman: 'Ik ben inderdaad bang dat het misgaat. Bang dat de bron op een gegeven moment is opgedroogd en dat de creativiteit zal ontbreken.'

Met kritiek kan hij na al die jaren nog altijd niet goed uit de voeten. 'Het is nog steeds zo dat ik van sommige stukjes van slag kan zijn. Vooral van mensen die ik hoog heb zitten.' De kritiek van Wim de Bie, die het optreden van Witteman in een uitzending over zelfmoord bestempelde als 'schijnheilige pretentie', trok hij zich daarom behoorlijk aan.

Koos Postema suggereert dat Witteman over de grenzen moet gaan. 'Het wordt tijd voor een goed interview met president Mandela.' Witteman blijkt bescheiden. 'Ik ben geen talenheld. Ik kan in het Engels iemand interviewen zonder dat mensen gelijk van hun stoel vallen, maar ik vind dat je echt goed moet zijn om het op niveau te kunnen doen. Ik ben gehecht aan klein en heb niet de behoefte de wereld af te reizen.'

De angst voor de dood is een permanente drijfveer om zichzelf te bewijzen. 'We gaan allemaal dood, ik waarschijnlijk iets eerder dan een ander, omdat er veel kanker in mijn familie voorkomt. Maar in de periode ervoor wil ik zoveel mogelijk dingen doen.'

Zijn boezemvriend, Volkskrant-journalist Jan Tromp, verwoordt het poëtisch. 'Paul is een vrolijke hypochonder met vrees voor de dood. Hij probeert de dood voor te zijn door hard te lopen. Hij zegt zelf om fit te blijven, maar ik denk dat hij het doet om de dood voor te blijven. En al rennende loopt hij de dood tegemoet.'

Het gesprek tussen Hagens en Witteman is van begin tot eind plezierig, openhartig en boeiend. Maar voor het evenwicht zou het mooi zijn geweest als er ook iemand iets relativerends, iets minder positiefs over Witteman had opgemerkt. Nu lijkt het veel op een heiligverklaring van de ideale schoonzoon. Maar misschien is Witteman dat ook wel.

Ellen van den Boomgaard

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden