Column

Een 'ongemakkelijke boodschap' van Benno

TV-recensie Jean-Pierre Geelen

De veroordeelde pedoseksueel had in Brandpunt een 'ongemakkelijke boodschap'.

Demonstranten tonen een spandoek in de buurt van de vermoedelijke woning van de voor seksueel misbruik veroordeelde zwemleraar Benno L in Leiden. De foto dateert uit 2014, sindsdien is Benno L weer verhuisd. Beeld anp

Hij sprak voor het eerst in het openbaar', aldus Brandpunt: Benno L., de 'zwempedo' uit Den Bosch, opgejaagd uit zijn latere woonplaats Leiden en nu woonachtig in Duitsland.

Dat eerste bleek niet helemaal waar: 'zonder dat het bekend werd' heeft L. afgelopen maanden tweemaal gastcollege gegeven op universiteiten, onthulde Brandpunt in enkele bijzinnen. Ook heeft hij meegewerkt aan een documentaire. Over beide zaken gaf Brandpunt geen nadere details.

Brandpunt ontmoette L. in een vakantiebungalow 'ergens in het land'. Daar liep de kop van Jut in het bos, bril, baardje, op zijn zwarte kleding droeg hij een zilveren ketting met een kruis en een ring op zijn borst - het was wel de KRO-NCRV tenslotte.

L., die een zesjarige straf uitzat wegens ontucht met kinderen, had een nieuwe missie. Een 'ongemakkelijke boodschap', aldus Liesbeth Staats, die hem interviewde. Wat hij had gedaan, had hij gedaan; dat kon hij niet terugdraaien, zei hij. Maar nu wilde hij en plein public andere pedoseksuelen oproepen hulp te zoeken.

Dat had hem ook goed gedaan, zei hij. Na zijn behandeling in de gevangenis had hij 'zelfinzicht' gekregen. Fantasieën over kinderen weet hij nu om te buigen naar volwassen fantasieën, zei hij. 'Want die heb ik ook genoeg.' Voor noodgevallen teerde hij verder op 'jeugdervaringen' en hij heeft trouwens ook vriendinnen, zei hij. Volwassen, wel te verstaan.

Over zijn geestelijke nood als misbruiker: 'Mijn borstkas was een hel, alsof er vuur brandde, permanent. Ik wilde het niet, er moest een einde aan komen.'

Toen hij eindelijk werd aangehouden, voelde hij opluchting, zei hij.

Waarom had hij zelf niet eerder hulp gezocht? Hij had driemaal aangeklopt bij psychologen. Vergeefs, volgens hem. En de huisarts had drie foto's van zijn kinderen op het bureau staan. 'De drempel is toch te hoog.'

De kijker werd geacht het allemaal te geloven. Voor wie dat moeilijk vond - de pedo roept tegenwoordig enkel bloeddorst op - had Brandpunt ondersteunend materiaal gehaald bij Hjalmar van Marle, hoogleraar forensische psychologie. Die zette de feiten even in perspectief: in Nederland zijn 1.400 mensen veroordeeld voor ontucht, maar volgens Brandpunt hebben er 'waarschijnlijk tienduizenden' pedoseksuele gevoelens. Volgens Van Marle is behandeling goed mogelijk en succesvol: tussen de 10 en 20 procent van de pedoseksuelen vervalt later in herhaling, na behandeling is dat de helft. Van Marle: 'Dat is een groot succes.'

Logisch dus dat Van Marle het pleidooi van Benno L. ondersteunde met meer dan welwillendheid: 'Het eerste wat je kunt doen is hem geloven. Geef hem het krediet dat iemand met een behandeling heel weinig recidiveert.'

Benno gedroeg zich als een perfecte representant van Van Marles statistieken.

Het item was meer pamflettisme dan onderzoekende journalistiek. Maar Staats had wel gelijk toen ze haar item besloot: 'Pedofilie is een gegeven. Het is er en het verdwijnt niet door ertegen te demonstreren. (...) Daarom is het van belang het gesprek aan te gaan. Hoe ongemakkelijk die boodschap ook is.'

Met nog een vrijwilliger die Benno L. in Leiden had bijgestaan, maakte Brandpunt van het gevreesde monster weer een mens. Dat zie je ook niet vaak in het openbaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.