Een monoloog vol herfstige melancholie

THEATER De meester van Koekelaere van Dries Vanhegen door Theater Malpertuis. Regie: Sam Bogaerts. 29 oktober, Brakke Grond Amsterdam. Tournee....

Het is herfst, ook op het toneel. De afgeknotte boom en de bladeren op de vloer hebben betere tijden gekend, net als de man met zijn gescheurde jas en verfomfaaide jabot. Hij filosofeert wat voor zich heen over een boom die een luciferstokske of brandhout kan worden. 'Een boom is een boom is een boom'.

De meester van Koekelaere, een solo van het Vlaamse Malpertuis hangt in tussen toneel en cabaret. De tekst, 'een mythische conference', zit vol mooie woordspelingen, maar ook Beckett is niet ver weg. Dries Vanhegen schreef een grillig opgebouwd verhaal over de menselijke onvolkomenheid.

De bonte warreling van mijmeringen en anekdotes wordt gedragen door muziek. Hij is Meester Daedalus, pianoleraar, wiens ultieme kunstwerk, een symfonie, helaas een onvoltooid requiem zal blijven. Muziek is de hoogste kunst en confronteert hem met zijn ondraaglijke beperkingen. Zijn zoon Icaruske speelde zo ontoelaatbaar slecht piano, dat hij hem zijn rechterhand afhakte.

Op de band klinkt het pianoconcert voor linkerhand van Ravel, geschreven voor de pianist Paul Wittgenstein nadat die in de Eerste Wereldoorlog zijn rechterhand was verloren. 'Luister, een contrabas en een contrafagot, de twee donkerste instrumenten, bijna luguber.' Als de piano het overneemt, delen wij zijn verwondering: 'We zijn met een hand teveel geboren.'

De mens die het wiel uitvond komt terloops ter sprake, maar wat kon hij eigenlijk met dat wiel? De fiets is een veel belangwekkendere vondst. Daarom wilde hij als jochie coureur worden. Even later haalt hij een eenwielig fietsje tevoorschijn waarop hij zich onmogelijk staande kan houden.

Natuurlijk verwijst zijn tekst naar de legende van Daedalus, zonder een woord steekt hij zijn armen in twee veren vleugels. Verhegen is een mooi acteur die met zijn grappige uitweidingen de verbeelding prikkelt. Soms is hij te uitvoerig, maar telkens weet hij zijn fantasie behendig in goede banen te leiden. Zijn monoloog is een lief klein ding, vol herfstige melancholie.

Marian Buijs

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden