Een mengelmoes in een grabbelton

Studenten zijn harder gaan werken, meldde de Studentenmonitor. Eens zien of dat in Opinio, dat de aardige gedachte had het laatste nummer van 2007 te laten redigeren door opaJ....

Vrij Nederland gooit er na het dubbelnummer van vorige week meteen maar vast een eindejaarsnummer tegenaan. De voorkant lijkt ons met een dwingend ‘Geniet!’ aan te sporen het jaar niet te somber uit te luiden, maar het blijkt te gaan om een tamelijk bekommerde rode draad. In de film hoort bij genot (bijvoorbeeld spannende wurgseks) altijd een keerzijde, de glossy’s zadelen ons op met een al te vanzelfsprekende associatie van genot met vluchtig en duur, en de geïnterviewde Arjan Ederveen is nog bezig het genot van vroeger weer terug te vinden na een overwonnen identiteitscrisis. En dan blijkt het mythische geile underground-feest ook al tegen te vallen, want weliswaar drukbezocht, maar dan door gasten met een aangeleerde pornopose.

Het dubbeldikke winternummer vanHP/de Tijd is een echte grabbelton. Niet te zware kost, wel veel en gevarieerd. Van de kerk in Meterik (L.) die weer vol zit sinds de komst van de Polen, via een aanvechtbare maar goed verdedigde keuze voor wie nu echt de grootste van de drie is (Hermans, Reve of Mulisch), tot een mal stuk waarin naar een nieuwe Katja Schuurman wordt verlangd. Een mengelmoes op zich is het interview met jurist en publicist Afshin Ellian. Soms onzinnig, maar je blijft lezen.

Ook De Groene Amsterdammer besluit het jaar met een extra omvangrijk nummer. Het thema (de prijs van) nodigt uit tot bespiegelen. Over de prijs van de oorlog in Irak, van het schrijven (A.F.Th. van der Heijden), van de ouderdom, en van nog veel meer. Vaste prik in het slotnummer van De Groene: de kerstcryptorebus.

De mooiste koorddans tussen serieuze zorgen en voorzichtig optimisme wordt aan het eind van 2007 uitgevoerd door Max van der Stoel (83), die op uitnodiging van Heldring in Opinio over Europa schrijft dat we nu niet moeten verwachten ‘dat in Brussel weldra belangrijke stappen voorwaarts zullen worden gedaan.’ Om na enkele afgewogen kolommen de drie vraagstukken van de toekomst te noemen (milieu, terreur, en energieschaarste) en dan te besluiten met de overtuiging ‘dat de EU een onmisbare bijdrage levert aan de stabiliteit en vrede in Europa’.

Guus Bosch

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden