FilmrecensieA Perfectly Normal Family

Een liefdevolle en subtiele film over omgaan met je transgender vader ★★★★☆

Regisseur en scenarioschrijver Malou Reymann baseerde haar speelfilmdebuut op haar eigen ervaring.

Rigmor Ranthe, Mikkel Boe Følsgaard en Kaya Toft Loholt in A Perfectly Normal Family. Beeld
Rigmor Ranthe, Mikkel Boe Følsgaard en Kaya Toft Loholt in A Perfectly Normal Family.

Kinderen zijn flexibel, wordt vaak gezegd, maar in werkelijkheid houden de meeste kinderen helemaal niet van verandering. Zeker niet als alles gewoon goed gaat. Dan moet je vader je vader blijven, en bijvoorbeeld niet veranderen in een vrouw, zoals de 10-jarige Emma overkomt in het fijngevoelige Deense drama A Perfectly Normal Family.

Het overvalt Emma en haar oudere zus Caroline behoorlijk: op dezelfde dag krijgen ze te horen dat hun ouders gaan scheiden en hun vader is begonnen met hormoontherapie. Korte tijd later heet hij niet langer Thomas, maar Agnete.

Caroline, een opgeruimde puber, omarmt de transitie gemakkelijker dan Emma, die zich verraden voelt. Ze is een jongensachtig meisje, een vaderskind, dat haar liefde voor voetbal met Thomas deelde. Bij Agnete, die zoekt naar haar nieuwe identiteit en in eerste instantie zo vrouwelijk mogelijk door het leven wil gaan, hoeft ze daarvoor niet langer aan te kloppen.

De verwarring is voortdurend zichtbaar op het gezicht van Emma, ontzettend knap gespeeld door het jonge acteertalent Kaya Toft Loholt. Emma wil heus wel dat Agnete gelukkig is, maar waarom moet ze daarvoor zo veel opgeven? Ze heeft nooit gevraagd om een vader die samen met haar nagels wil lakken. Of die trots haar nieuwe borsten toont op het strand van Mallorca.

Dat Emma terugverlangt naar vroeger, wordt verbeeld met oude familiefilmpjes waarin de twee zussen nog klein zijn. Simpel en overzichtelijk was de gezinssituatie toen nog - terwijl de goede verstaander al iets rusteloos observeert in het gedrag van Thomas, die zo zijn best doet een goede vader te zijn.

Hoewel regisseur en scenarioschrijver Malou Reymann begrip toont voor ieder personage, kiest ze ferm de kant van Emma. Zij dreigt, ondanks ieders goede bedoelingen en de onvermijdelijke portie familietherapie, verloren te raken in alle omwentelingen. Dat Reymann zo’n scherp oog heeft voor het meisje, en feilloos aanvoelt waar Emma wel en niet mee kan omgaan, is geen toeval. Ze baseerde haar speelfilmdebuut op haar eigen ervaringen als dochter van een transgender vader.

Die persoonlijke betrokkenheid is voelbaar in A Perfectly Normal Family, winnaar van de Big Screen Award op het International Film Festival Rotterdam. Tegelijkertijd weet Reymann haar debuut boven haar particuliere herinneringen uit te tillen. Emma’s gevoelens zijn voor iedereen herkenbaar: wanneer het rommelt aan de fundamenten van je bestaan, is het logisch te zoeken naar houvast. Reymann brengt dat proces subtiel en liefdevol in kaart, zonder onnodige dramatische ingrepen. Er zijn conflicten in A Perfectly Normal Family, maar ze blijven behapbaar; dat vader en dochter elkaar tijdelijk niet meer begrijpen, is al pijnlijk genoeg. Aan liefde ontbreekt het Emma in elk geval niet, en daarmee komt ze een heel eind.

A Perfectly Normal Family

Drama

★★★★☆

Regie Malou Reymann.

Met Kaya Toft Loholt, Mikkel Boe Følsgaard, Rigmor Ranthe, Hadewych Minis.

97 min., in 32 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden