Bespreking

Eén keer luisteren naar Maaike Ouboters teksten is niet genoeg

Bespreking teksten van Maaike Ouboter

Maaike Ouboter, die in 2013 meedeed aan De Beste Singer-Songwriter, kan met haar wonderlijke teksten een verhaal vertellen, zonder dat ze meer aanreikt dan contouren.

Maaike Ouboter kan met weinig middelen grote aandacht trekken. Foto IAMKAT

Misschien werd zangeres en gitariste Maaike Ouboter (23) door de muzen aangeraakt toen ze leerlinge was van de Goudse Scholengemeenschap Leo Vroman. Voorstelbaar is het zeker dat ze daar verzen heeft gelezen van de dichter-tekenaar-bioloog Leo Vroman, die bijna een eeuw in permanente staat van speelse nieuwsgierigheid verkeerde. Op 22 februari 2014 stierf Vroman in Fort Worth, Texas.

Op dat moment was Maaike Ouboter halverwege met het schrijven van teksten en componeren van muziek voor haar eerste cd. Die is er nu: En hoe het dan ook weer dag wordt, ondertitel: 'En hoe het ooit nacht heeft kunnen zijn'. Elf bijzondere nummers, een miniatuurschilderijtjestentoonstelling waaruit een verbazing en troost spreken, die Gouds aan doet. Of Vromans - hij bezat de geheimzinnige receptuur om in alles en iedereen iets liefs te zien.

Ouboters begeleiding is dienend, haar stem heeft op momenten moeite met zuiverheid en lage noten, haar Nederlands is soms te idiosyncratisch: 'Met je krullen als nacht/ hoe je praat, hoe je lacht/ Hoe je stem zo dichtbij als een engel verzacht'. Opmerkelijk dat deze gebreken geen onoverkomelijk bezwaar vormen. Wat iedereen al vermoedde die haar in mei 2013 heeft gezien in De beste singer-songwriter van Nederland, kan Ouboter met weinig middelen grote aandacht trekken.

Teksten

Dat is niet alleen een kwestie van een stem en een gitaar. Het komt ook door die teksten. Ze schrijft over beginnende en voorbije liefde, gemis en hervonden Lebensbejahung. Dat is nog niet onderscheidend, maar Ouboter doet dat op een vreemde manier: binnen twee minuten kan ze een verhaaltje vertellen met levensechte personages, zonder dat ze meer aanreikt dan contouren.

In het zorgeloze nummer 23 april leren een jongen en een meisje elkaar kennen, na een minuut heeft zij al 'een buik' en haar ouders zijn er ook bij; dat zal dan wel al een trouwerij met een zwangere bruid zijn. Prompt verlaat Ouboter het gelukkige stel.

Einde verhaaltje, de muziek gaat verbouwereerd een minuutje door, alsof iedereen in de studio paf staat. We hebben twee mensen voor ons gezien, op basis van zowat niets: 'Zij praat veel te veel/ En hij denkt te veel na/ Hij draagt altijd diezelfde wollen trui/ En zij te warrig haar/ Hij is verliefd, maar was van plan alleen te blijven/ En dat doet haar niet zo veel.'

Op het eerste gezicht

Dat laatste zinnetje is het motto. Hoe leerden ze elkaar kennen? 'Ze zit een rij of vier naar achter, dwaalde in gedachten/ volgde niets van het verhaal, over God of iets/ Het deed er niet zo toe, ze was wat moe/ Staarde naar de bank vooraan/ Hij was net opgestaan.' Daar kan dat theologische college, of is het een muziekvoorstelling (de jongen vooraan 'keek naar zijn bladmuziek'), niet tegenop. Pats! Op het eerste gezicht.

En dat blijft in deze relatie zo. Wat ze van plan waren 'doet er niet meer toe'. Ouboter zingt het hoorbaar glimlachend. Wat een mens denkt of wil, valt geheel weg als het op een gevoel aankomt. Die gemoedstoestand wordt geïllustreerd door de tekst die het bij losse kenmerken laat, wat maakt het uit. Zie die twee lachen; dat is voldoende. Laat het kindje maar komen.

In Maarten denkt Ouboter terug aan de ruige zanger Maarten van Roozendaal (twee jaar geleden gestorven) die ze 'door het raam van het kalfje' laat staren. Dat moet uitspanning 't Kalfje aan de Amstel zijn. Van Roozendaal leerde haar te 'proosten op het leven', al liep ze 'een glas of zeven' achter.

Maaike Ouboter treedt op tijdens de TV-show Nederland Staat Massaal Op Tegen Kanker. Foto ANP

Naar verluidt verwijst Dat ik je mis naar het overlijden van Ouboters beide ouders, nog tijdens haar middelbare-schooljaren. In Anders vraagt ze zich af: 'Als ik morgen in de auto stap/ Zou je mij dan nog herinneren?'

Geluk kan eroderen, of plotseling omslaan in het tegendeel. Maar dat het ook dan weer dag wordt, misschien eentje van lui uitstel (Wattendag), of van het uitvoeren van een heilloos plan ('ik had me zo graag willen vergissen in jou'), daar kun je op vertrouwen.

Zachtjes

In een paar minuten is het gebeurd - zonder dat je snapt hoe ze het doet, zo snel zo veel oproepen. Om dat te ontraadselen, volstaat één keer luisteren niet. De zangeres gaat op tournee en doet op 8 januari 2016 Paradiso aan. Voor geluidsoverlast hoeft die avond niemand bang te zijn. Zachtjes zal Ouboter haar wonderen verrichten.

In het voorwoord bij haar cd schrijft ze dat alles goed zal komen, of in elk geval beter zal gaan. Ze moet weten dat dat niet waar is, maar haar liedjes houden de hoop wel op peil. Ouboters contouren kunnen alles zeggen wat van belang is. Dan doet de rest er niet meer toe.

Maaike Ouboter: En hoe het dan ook weer dag wordt. Sony Music, €16,99. ****

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.