Dagboek Erik van den Berg

Een Japanse glimlach is een benijdenswaardig ding

Yamasaki, 27 december 1903
Ik nam de trein van 17 over 9 naar Yamasaki, waar ik als gewoonlijk werd opgewacht door de herbergier en zijn vrouw. Ze vroegen mij eerst naar mijn welbevinden en informeerden mij toen, een en al Japanse voorkomendheid en glimlach, dat er zojuist een man onder de trein was gekomen en in tweeën gehakt.

Uit hun glimlach zou je kunnen concluderen dat ze er opgetogen over waren, terwijl het tegendeel het geval was: ze kenden de man en mochten hem graag. Zo’n Japanse glimlach is een benijdenswaardig ding: je maakt nooit een gekwelde of bezorgde indruk, over wat dan ook.

Ik beken dat ik graag lachende gezichten zie, maar soms gaat het te ver. ‘Wilt u de man zien?’, werd me gevraagd, opnieuw glimlachend, alsof het een aardig idee was. ‘Nee, dank u, ik denk dat ik maar weer eens opstap en kijk of ik zelf iets kan doden’, was mijn antwoord.

Het werd een goede dag voor de jacht, waarop ik alles raakte wat ik in het vizier kreeg, drie kwartels uitgezonderd. De houtsnippen schoot ik in een voor mij nieuw veld aan de overzijde van de rivier, waar ik ook de meeste kwartels velde. In het mij vertrouwde jachtgebied was vrijwel alles al afgeschoten.

De trein uit Nagoya was een uur te laat, zodat ik alle tijd kreeg in het theehuis te vragen naar de kans op herten in de bergen ten westen van Yamazaki.

Richard Gordon Smith (1858-1918), Britse wereldreiziger. Uit The Japanese Diaries of Richard Gordon Smith. Viking, 1986.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden