Een indrukwekkend requiem op piano

Met Ein deutsches Requiem joeg Brahms ooit liefhebbers van katholiek kerklatijn schrik aan. Was een Duitstalige dodenmis al redelijk taboe, dat Brahms in zijn requiem nergens repte over Jezus noch over het Laatste Oordeel, kon al helemaal niet door de beugel....

Onorthodox was ook de uitvoering waarmee het NederlandsKamerkoor vrijdag met toenemend zelfvertrouwen de nog ongekendeakoestiek aftastte van de grote zaal van het nieuwe Muziekgebouwaan 't IJ. Geen hoorns en strijkers klonken in de eerste maten,geen harpklanken in deel twee, noch pauken in deel drie. Slechtseen pianoduo begeleidde het koor.

Liet Leo van Doeselaar in juli al Brahms horen op een WeenseStreicher-piano tijdens de koorbiënnale in Haarlem, nu koos hijmet Wyneke Jordans voor een historische vleugel van Bechstein.Het duo stelde het instrument aan het publiek voor met devierhandige Fantasie in f-klein van Franz Schubert. Met eenstevige greep op de vorm lieten Van Doeselaar en Jordans horenhoe Schuberts quatre-mains-muziek wel vaart bij lichtere bassenen meer karakterverschillen in de verschillende registers.

In Ein deutsches Requiem bleek deze Bechstein-vleugel totindrukwekkende dynamische verschillen in staat. Bovendien maaktBrahms' pianistische bewerking het gemis van het orkest heeldragelijk.

Soepel en plastisch dirigerend wist dirigent Marcus Creed hetkoor tot fraaie contrasten te bewegen. Van een overrompelendvurige wederopstanding der doden, tot een verstild rusten derzielen aan het slot. Alleen had de uitspraak in met name deeerste delen nog iets Duitser gemogen.

Huib Ramaer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden