Podcastrecensie Zomergasten

Een ideale televisieavond als podcast: het werkt gewoon niet (twee sterren)

De Volkskrant luistert naar (nieuwe) podcasts en bespreekt er elke week een. Vandaag: Zomergasten

Foto VPRO

VPRO Zomergasten (twee sterren)

Interview

Zes afleveringen, woensdag verschijnt aflevering zeven. 

Sinds dit, zondag net afgesloten, seizoen brengt de VPRO Zomergasten ook uit als podcast. Een aardig idee. Het luistermedium leent zich voor lange gesprekken. Bovendien: wie heeft midden in de zomer zin om drie uur voor de televisie te zitten?

Het gesprek tussen gast en presentator Janine Abbring wordt integraal uitgezonden en de fragmenten worden ingekort en uitgelegd door Vrije Geluiden-presentator Tom Klaassen. Zo kun je in een flinke file de favoriete televisieavond van Romana Vrede erdoorheen jassen of in de nazomerzon worden meegenomen naar het Rusland van Pieter Waterdrinker.

Zoals gezegd een aardig idee, maar het werkt niet. Want goede televisie is eigenlijk per definitie slechte audio: er moet iets te zien zijn. En dat wreekt zich in de fragmenten.

Zo vertoont minister Eric Wiebes tijdens ‘zijn’ Zomergastenavond een fragment uit Kreatief met Kurk . Daarbij zit de kracht juist in de volstrekte knulligheid van het geheel van decor, kleding, acteurs en shots. Aan verteller Tom Klaassen de onmogelijke taak dit over te brengen: ‘Presentatrice Ellen is behoorlijk opgedirkt en draagt een drukke trui. Ze zit in een lullig decor. De schutterige Peter zit naast haar en is onze cursusleider. Hij gaat met ons creatief het thema eenzaamheid aanpakken.’ In Hilversum lachen Wiebes en Abbring, de podcastluisteraar blijft stil.

Waar goede televisie staat of valt bij de beelden, zijn de beste podcasts juist die waar je voorstellingsvermogen aan het werk wordt gezet. Het maandag met een podcastaward bekroonde Bob is zo goed omdat de makers minutieus een audiowereld bouwen rond het demente hoofdpersonage Elisa. In Zomergasten is er alleen de verteller die een brug slaat naar de luisteraar. Presentator en gast bekommeren zich logischerwijs alleen om een interessante televisieavond. 

Zo laat Ruslandcorrespondent Pieter Waterdrinker een ijzingwekkend fragment zien uit de documentaire Blokada over het beleg van Leningrad. Presentator Abbring waarschuwt: ‘Er komt geen bloed aan te pas, desalniettemin kunnen de beelden als schokkend worden ervaren.’ Wat in de tv-uitzending het indrukwekkendste fragment van de avond is, slaat door de gortdroge uitleg dood: ‘We zien beelden van het lijkenverzamelpunt, waar een vrouw haar overleden kind afstaat aan een man, die het bij de andere lijken legt.’ Schokkende beelden worden zo een saai feitenrelaas.

De gesprekken blijven even boeiend, maar met het verdwijnen van de rode draad is de ziel uit het Zomergasten gesloopt. Ondanks alle tekortkomingen heeft de podcast wel een functie: die van archief. Vanwege de rechten op de vertoonde fragmenten mogen de uitzendingen altijd maar tien dagen online worden vertoond. Maar genieten van iemands televisieavond, dat lukt niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.