Een hoofdrol voor het water

In deze rubriek worden kunstwerken belicht die te koop zijn bij galeries, veilingen en op internet. Deze week portretten van Alex ten Napel....

Wat?

Wat?
Twintig foto’s van Alex ten Napel (1958). Hij hield zich de laatste jaren bezig met het portretteren van kinderen in het zwembad. Met chlooroogjes, rode neuzen en waternimfkapsels zijn ze zojuist uit het water opgedoken en nu kijken ze recht in de lens – verschrikt, afwezig of juist met een ontvankelijke blik, maar nooit lachend.

Waar?

Waar?
Ten Napel wordt in Nederland vertegenwoordig door de Utrechtse galerie Ton Peek. De laatste twee jaar presenteerde Peek hem op de jaarlijkse beurs Paris Photo. En op het fotofestival in Naarden in 2007 hingen de zwemmertjes op doeken boven de gracht. De tentoonstelling in Utrecht is de eerste echte presentatie van het werk van Alex ten Napel in Nederland.

Hoe duur?

Hoe duur?
De prijzen liggen tussen de 2.200 en 2.400 euro per foto. Het formaat van de meeste foto’s is 60 x 60. De nieuwste serie, vaders met baby’s in het water, is iets groter, en ingelijst. Alle foto’s zijn in oplages van negen gedrukt.

Ton Peek – is die niet gespecialiseerd in 19de-eeuwse fotografie?

Ton Peek – is die niet gespecialiseerd in 19de-eeuwse fotografie?
Peek handelt al 25 jaar in fotografie. Twaalf jaar geleden, toen er meer fotogaleries kwamen en concurrentie de kop opstak, is hij begonnen met 19de-eeuwse en vroeg 20ste-eeuwse fotografie. Maar eigenlijk wil hij dat onderscheid niet maken. Zijn galerie toont fotografie, punt. Alex ten Napel past evengoed in zijn ‘stal’ als de 19de-eeuwse Engelse fotograaf Eadweard Muybridge.

Ton Peek – is die niet gespecialiseerd in 19de-eeuwse fotografie?
Bang dat zijn bezoekers wellicht in de war raken van het gebrek aan specialisatie, is Peek niet. Hij verwijst graag naar de Amerikaanse collectioneur Harry Lunn (1933-1998), die zich juist succesvol in de breedte specialiseerde. Bovendien: er zijn, een dag na de opening van Waterportretten, al vier foto’s verkocht.

Kwetsbare kinderen in zwemkleding, water, simpelheid. Zijn de portretten van Alex ten Napel geen poor man’s Rineke Dijkstra’s?

Kwetsbare kinderen in zwemkleding, water, simpelheid. Zijn de portretten van Alex ten Napel geen poor man’s Rineke Dijkstra’s?
Nee. Zijn foto’s zijn weliswaar net zo klassiek als die van Dijkstra (gecentreerde modellen, sterke symmetrie), maar waar Dijkstra het water voornamelijk als achtergrond laat fungeren, daar vervult het in Ten Napels werk een hoofdrol. Het is het meest natuurlijke accessoire denkbaar, het doet lippen glanzen, wimpers klitten, voorziet oorlellen van pareltjes.

Kopen?

Kopen?
Ja. Vergeet die vergelijking met Rineke Dijkstra, de foto’s van Alex ten Napel moeten op hun eigen merites worden beoordeeld. Dat verdienen ze ook. Hun sfeer is apart, onwerkelijk. Het lijkt alsof de fotograaf behoorlijk heeft zitten photoshoppen, maar niets is minder waar. Het is de combinatie van een wit zeil als achtergrond, de juiste belichting en de afdruktechniek die zijn foto’s prachtig ijl van toon maakt.

Kopen?
Merel Bem

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden