Een hilarisch beschreven zoektocht naar toneelsubsidies

Een gedetailleerd verslag wilde de beoordelingscommissie, zodat zij een gedegen beeld kon krijgen van de situatie waarin Hein en Kees terecht waren gekomen. Dit verslag, een ijzersterke vondst die tot op de laatste bladzijde wordt bewaakt, is de nieuwe roman van Kees 't Hart (1944) , Teatro Olimpico.

Kees, de protagonist, doet het woord. Uitvoerig vertelt hij hoe hij en zijn kompaan Hein, beiden theatermakers te Den Haag, twee jaar geleden kennismaakten met ene Jim Staborowsky. De ontmoeting had plaats na hun 'anti-historische' Rousseau-voorstelling in het theater aan het Spui. Achteraf gezien een cruciaal moment, alleen toen had het tweetal zich zonder gezichtsverlies terug kunnen trekken. Maar dat deed het niet.

Jim stelt zich voor als Rousseau-kenner. Hij complimenteert de twee en laat weten contacten te hebben met theatermensen in Italië. Zijn vriendin is 'intendante' in het Teatro Olimpico in Vicenza, het oudste overdekte theater uit de Renaissance.

Rousseau-festival
Hein en Kees lopen niet op de zaken vooruit, maar wanneer ze maanden later een uitnodiging ontvangen om hun voorstelling op te voeren tijdens het Rousseau-festival in Vicenza, wordt het lastig het hoofd koel te houden. Ze willen graag, hoewel er op creatief, logistiek en financieel terrein nog veel geregeld moet worden.

Waar vinden ze zo snel een geschikte acteur voor de rol van Rousseau? Wie kan hun stuk vertalen naar het Italiaans? Hoe zal het decor worden vervoerd? En hoe krijgen ze de financiering voor deze productie rond? Diverse toezeggingen worden gedaan, maar door steeds weer andere functionarissen. Kees en Hein raken verstrikt in een ondoorgrondelijke manier van zakendoen waarin veel wordt beloofd, maar evenzoveel wordt uitgesteld en niemand verantwoordelijk is. Toch hebben de twee vertrouwen. Droom en ambitie houden hen op de been, tegen beter weten in. Voor bijna dertigduizend euro steken ze zich in de schulden. Vandaar dit verslag aan de commissie. Hopelijk wordt hun subsidieaanvraag achteraf gehonoreerd.

Vreselijk. Maar vooral buitengewoon geestig. Alles wat mis kan gaan, gaat ook mis. Hein en Kees modderen voort, zelfs van hun oorspronkelijke visie op Rousseau blijft niets over. De Italianen maken er een fuifnummer van, een absurdistische kermisact, al krijgt het wel lovende kritieken.

Steunend op Beckett
Terug naar de schrijver, 't Hart, wiens werk dikwijls een speelse verwerking is van dat van anderen. Verbond de schrijver zich voor de roman Vertigo met de jaren vijftig en zestig en de film van Hitchcock, in Teatro Olimpico steunt hij op Samuel Beckett. Hein en Kees hebben een broertje dood aan diens flauwe absurdisme. Geen moment laten de twee onbenut zich te positioneren als anti-Beckettianen: '...in geen geval een acteur met een Beckett-verleden. Zo'n acteur met een strakke clownskop of een zogenaamd door honger uitgeteerd gezicht die plechtig probeert niet de zaal in te kijken, en het over vervreemding en isolement heeft.'

Maar hoe verder de roman vordert, hoe meer de wereld van Hein en Kees op die van Beckett-personages gaat lijken. Soms tot in frapperende details: in Becketts Wachten op Godot zijn het de hoofddeksels die verwisseld worden, in Teatro Olimpico betreft het de achternamen van Kees en Hein. Zoiets maakt hen inwisselbaar. Geen greintje greep hebben deze figuren op personen en instanties. Als er twee in een vervreemdend isolement verkeren, zijn zij het.

Een gangenstelsel van andere teksten schuilt achter dit ene werk. 't Hart, belezen en relaxt, weet er vanzelfsprekend de weg. Voor een lezer is het bepaald gerieflijk om aan zijn hand meegevoerd te worden.



Teatro Olimpico in Vicenza. Beeld HH
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden