tv-recensieEmma Curvers

Eén gesprek met Obama is beter dan géén gesprek met Obama, hebben ze bij Nieuwsuur gedacht

Het geregisseerde gesprek tussen Barack Obama en Tommy Wieringa past in een bredere ontwikkeling.

Je kon het moeilijk hebben gemist, maar voor het geval dat stuurde de NOS dinsdag een pushbericht naar een paar miljoen telefoons: Nieuwsuur had een exclusief interview met Barack Obama. Vooral bij de NPO was een zee aan zendtijd toebedacht aan de publicatie van Obama’s memoires, Een beloofd land, en elke Amerika-expert in het land was er zoet mee, van M en Op1 tot Beau en het NOS Journaal.

Op sociale media woedde die middag al discussie over het feit dat Nieuwsuur schrijver Tommy Wieringa op het gesprek had afgestuurd. Team-Obama had verzocht om een schrijver, maar had Nieuwsuur daarin moeten meegaan? Vragen om een schrijver als interviewer is toch alsof je zegt: ik wil wel boksen, maar alleen met een hordenloper. Iedereen wist het beter: Nieuwsuur’s Eelco Bosch van Rosenthal had naar Washington gemoeten, of Ivo Niehe, Leon de Winter, of Lange Frans.

‘Er was een voorkeur vanuit het team om het over zijn schrijverschap te hebben’, zei Wieringa erover bij Op1, en dat wilde Wieringa begrijpelijkerwijs wel. Obama wilde zich altijd al profileren als schrijver. Op tv zond Nieuwsuur slechts een opgeknipt kwartiertje uit, met de nadruk op politiek – het hele gesprek staat op hun website. De montage kon niet verdoezelen dat het item weinig met journalistiek te maken had.

Obama sprak over ‘the imaginative act’ van lezen en schrijven: de wereld door de ogen van iemand anders te kunnen zien. Die ‘act’ paste hij ook toe in zijn politieke carrière, zei hij. Obama had ook empathie voor de Trump-stemmers die zich tegen hem hadden gekeerd na zijn presidentschap. Over de ‘andere realiteit’ waarin zij geloven maakte hij zich wel zorgen, vooral wat betreft klimaatverandering. ‘Als een politieke partij en de helft van de bevolking geloven dat het onzin is en simpelweg zeggen dat het bewijs niet deugt, dan kan een democratie niet goed functioneren.’ Wat te doen, volgens Obama? ‘We moeten een gemeenschappelijk verhaal zien te herscheppen. En vertrouwen in de waarheid.’

Gewichtige woorden van het merk Obama, kortom. Toch zweefde boven het gesprek het gevoel dat ook hij een ramp ziet naderen, maar vastzit in zijn eigen optimisme. Toen Wieringa vroeg naar eventuele verkeerde beslissingen, ontweek Obama dat handig. En op de vraag of Trumps presidentschap of dat van Obama later de uitzondering zou blijken, wist Obama te manoeuvreren naar een verhaal over de superioriteit van deze tijd: ‘Als je een moment in de geschiedenis zou mogen kiezen om te leven en je zou niet weten wie je bent, een koning, een boer, een man of vrouw, dan zou je kiezen voor nu.’ Zelfs nu we een pandemie te bevechten hebben.

Inspirerend allemaal, als je ervan houdt. Er zou nauwelijks wat spannenders zijn gezegd als Nieuwsuur een ander had gestuurd. Het was take it or leave it: beroemdheden eisen steeds vaker de regie over hun interviews. Obama heeft van zichzelf een personage gemaakt, het verhaal breek je niet zomaar af – zeker niet als dat nu in de winkels ligt. Maar het is wel de vraag hoe braaf media het pr-plan moeten meespelen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden