Aangeboden door VisitBruges

Wat is dit?

'Aangeboden door ...' is content gemaakt in opdracht van en betaald door een adverteerder, geproduceerd door de commerciele afdeling van DPG Media. De journalisten van de Volkskrant zijn hier niet bij betrokken.

Een gastvrije thuishaven in woelige tijden

Drie jaar geleden draaide het op Triënnale Brugge om de leefbaarheid van een immer groeiende stad. De tweede editie van het internationale kunstenparcours in het hart van de werelderfgoedstad nodigt de bezoeker uit om een duik te nemen in een zogeheten ‘liquid city’. Te midden van de historische pracht en praal zetten indrukwekkende constructies aan tot mijmeren: hoe ziet onze toekomst eruit nu we leven in een samenleving waarin intermenselijke relaties voortdurend veranderen?

Brugge Beeld Jan Dhondt

Nederlanders zijn trots op hun hoofdstad. Maar Amsterdam is écht niet de enige historische parel die ooit fungeerde als florerend handelscentrum. Vele jaren voordat de Hollandse VOC werd opgericht en lang voordat Johannes Vermeer geboren werd, draaide het allemaal om Brugge, dat in de tweede helft van de Middeleeuwen vanwege de toen nog gunstige ligging een van de belangrijkste commerciële steden van West-Europa was. Wat het Bourgondische stadje tegenwoordig zo bijzonder maakt, is dat grote delen van het Middeleeuwse patrimonium nagenoeg intact zijn gebleven.

Beeld Jan Dhondt

Kunstencentrum

De sporen die de economische voorspoed van de periode rond de vijftiende eeuw hebben nagelaten, zijn niet te missen. De majestueuze stadspaleizen van vermogende handelaren staan nog altijd pal overeind in de werelderfgoedstad. Net als het beroemde Belfort, dat ooit de macht van de bloeiende lakennijverheid moest uitstralen. Of het Begijnhof: een weids, doodstil plein met wuivende populieren, omsloten door witgeschilderde huisjes. Het water kabbelt nog steeds door de vele, oude kanaaltjes en in de dertig musea die Brugge rijk is, getuigen schilderijen van Vlaamse grootheden als Jan van Eyck en Hans Memling van de rijke kunstzinnige historie.

Beeld Musea Brugge

Van Eyck en zijn collega’s van de Vlaamse Primitieven legden in de vijftiende eeuw de basis voor Brugge als hedendaags internationaal kunstencentrum. Vanuit die hoedanigheid nodigde de stad voor deze Triënnale kunstenaars, architecten en wetenschappers van over de hele wereld uit om bezoekers en uiteraard de Bruggelingen zelf te verleiden tot een uitstapje naar de toekomst.

Lees meer over dit onderwerp in het dossier:

Visit Brugge

Vloeibare Tijden

Het thema waardoor de kunstenaars zich hebben laten inspireren, luidt ‘Liquid City’, als in ‘vloeibare stad’. Dit verwijst niet alleen naar het water dat Brugge doorkruist en omarmt, maar ook naar het gedachtegoed van Zygmunt Bauman (1925-2017), profeet van de permanente crisis in het Westen. Deze Pools-Britse filosoof zag overeenkomsten tussen de Middeleeuwen en het heden. Waar Europa zich van 500 tot 1500 in een overgangsperiode bevond tussen de oudheid en de vroegmoderne tijd, zit de maatschappij nu ook in een overgangsfase. Dit noemt Bauman ‘Vloeibare Tijden’, omdat sociale vormen en instituties tegenwoordig constant aan verandering onderhevig zijn en niets vastligt - net zoals water geen vaste vorm heeft.

Beeld Jan Dhondt

Bourgondische droom

Dit alles maakt de oude binnenstad van Brugge tot het perfecte decor voor een expositie van publieke installaties en kunstwerken, die fungeert als optimistisch baken tegen een onvoorspelbare toekomst; een thuishaven in woelige tijden. In de veertiende en vijftiende eeuw stond deze plek immers bekend als dé vloeibare stad van Noord-Europa: sociaal verdeeld als weinig andere, haar welvaart afhankelijk van de zee en haar economie aangedreven door de getijden en de gelddorst van de heersende klasse. Met de dood van achtereenvolgens Filips de Goede (1467), Karel de Stoute (1477) en Maria van Bourgondië (1482) kwam er een eind aan de Bourgondische droom, maar het culturele en artistieke erfgoed is onmiskenbaar nog springlevend.

En daarvoor hoef je niet eens naar een museum. Een reeks indrukwekkende bouwwerken - van een drijvende school tot een metershoge sculptuur in de vorm van een zwanenhals - vormen langs de reien, het Minnewater en andere kanaaltjes een even romantische als kunstzinnige route die mensen een vrolijke, hoopvolle blik op de toekomst geeft en ze tegelijkertijd op onverwachte plekken samenbrengt. Laat dat tevens net een van de doelstellingen zijn van Triënnale Brugge 2018: ontmoetingen genereren en mensen uitdagen om de kunstwerken niet alleen te bezichtigen, maar ook te beleven.

De journalisten van de Volkskrant zijn niet betrokken bij en niet verantwoordelijk voor de inhoud van dit artikel.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden