PicsFloortje Smit

Een digitaal filmfestival kun je nauwelijks nog een filmfestival noemen

Paul VerhoevenBeeld EPA

Grote kans dat Paul Verhoeven met Benedetta is geselecteerd voor Cannes. Dat zou geweldig zijn, maar alleen als het filmfestival ook echt doorgaat. 

Wacht eens even, wácht eens even! Wat suggereert festivaldirecteur Thierry Frémaux nou tussen neus en lippen door in een verder deprimerend corona-gerelateerd nieuwsberichtje in vaktijdschrift Variety? Dat Paul Verhoeven naar Cannes gaat? Is zijn ‘lesbische nonnenfilm’ geselecteerd voor het meest prestigieuze filmfestival ter wereld? 

Toen Frémaux werd gevraagd of het festival, dat naar eind juni is uitgesteld, in het geval van een lockdown digitaal zou kunnen plaats vinden, besloot hij een punt te maken en meteen even wat spraakmakende titels te teasen. ‘Films van Wes Anderson of Paul Verhoeven kijken op een computer? Top Gun: Maverick of Soul (Pixar) voor het eerst zien op een ándere plek dan in een bioscoop? Dat zijn films die juist uitgesteld zijn om ze op een groot scherm te kunnen bekijken. Waarom zou je die eerder willen laten zien, op een digitaal platform?’

Goed, het is geen officiële aankondiging, maar onder normale omstandigheden zou het Hollandse cinematografische hart een hoopvol huppeltje maken bij deze plagerige toespeling over Verhoevens Benedetta. Maar de omstandigheden zijn niet normaal. De kans is immers groot dat er helemaal níémand naar Cannes komt.

Wat moet een filmfestival in het geval van een lockdown? Nu duidelijk is dat deze situatie nog weleens lang kan voortduren, moeten festivaldirecteuren digitale mogelijkheden gaan overwegen. SXSW en Tribeca (beide nu) vertonen bijvoorbeeld films noodgedwongen online. Zo hebben filmmakers van vooral kleinere films toch een platform, en kan de filmmarkt doorgaan. In Toronto (september) sluiten ze niets uit; in Venetië (september) piekeren ze er niet over.

Wie filmfestivals alleen maar ziet als een plek met grote schermen doet het fenomeen tekort. Het is de enige plek waar filmmakers hun films kunnen vertonen aan een volstrekt blanco publiek, dat op hetzelfde moment dezelfde dingen voor het eerst ziet en er in het openbaar op reageert. Het is de plek waar discussies ontstaan en waar regisseurs, nog high van de montagestress, verse reacties van journalisten en het publiek kunnen peilen. Het leuke van Verhoeven in Cannes is óók de hoop dat hij een beetje reuring veroorzaakt. Menselijke interactie, van het soort dat binnen de ‘anderhalvemetermaatschappij’ onmogelijk is, is precies wat films kan maken of breken.

Oké, misschien is het een kwestie van wennen. Misschien vinden filmfestivals het komende jaar interessante nieuwe wegen. Maar vooralsnog voelt digitaal vooral als een noodoplossing. Net als borrels via Zoom of virtueel museumbezoek – geinig in het begin, maar een volwaardige vervanging is het niet en het doet alleen maar meer verlangen naar het oude normaal. Frémaux heeft gelijk: haal Verhoeven met zijn nonnen naar het Palast, of laat maar zitten anders.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden