Review

Een dag in 't jaar is een indrukwekkend visitekaartje

Een dromerig, gevoelig lowbudgetdrama waarmee Margot Schaap een indrukwekkend visitekaartje heeft afgegeven. Knap is hoe in dit bescheiden drama simpele, alledaagse scènes complexe emoties en relaties worden blootgelegd.

Michaël Roos, Anne Gering en Vera Ketelaars. Beeld
Michaël Roos, Anne Gering en Vera Ketelaars.Beeld

Ze missen hem, maar ze praten niet over hem. De drie twintigers in Een dag in 't jaar zijn met elkaar verbonden door de dood van Twan: hij was de broer van Misha, de eerste liefde van Yvonne en de jeugdvriend van Seb. Zonder dat ze precies weten wat ze bij elkaar zoeken, brengen ze samen tijd door. Het lijkt een etmaal, het is een jaar; bijna ongemerkt verspringen de seizoenen.

De jonge regisseur Margot Schaap (1986) filmde het losjes, telkens op de laatste zaterdag van de maand, waarbij het vervolg van het verhaal nooit vaststond. 'Onderzoekend filmmaken' noemt ze haar aanpak. Ze wilde niet eindeloos aan een scenario schaven en alles van tevoren plannen.

Het resultaat is een dromerig, gevoelig lowbudgetdrama waarin een zwerftocht door Amsterdam, beginnend op Oudejaarsavond, voelt als een verkenningstocht naar de karakters van de hoofdpersonen. Schaap gebruikt een voice-over om hen te omschrijven. Het inspreken had de regisseur misschien beter kunnen uitbesteden, maar de teksten zelf zijn verrassend mooi: haarfijn worden de onzekerheden van Seb, Misha en Yvonne onder woorden gebracht, episodes uit hun jeugd belicht en de onderlinge verhoudingen geanalyseerd.

Een zoekende, aftastende vorm

De drie vrienden verschillen sterk. Misha is de standvastige van het stel, Yvonne de dwaalgast, Seb de luchthartige. Ze missen Twan elk op hun eigen manier. Het duurt lang voordat ze elkaar daarin vinden, misschien omdat ze vooral met zichzelf bezig zijn, misschien ook omdat verdriet zich niet makkelijk laat delen.

De zoekende, aftastende vorm van Een dag in 't jaar past goed bij de inhoud, die zich nooit helemaal laat vastpinnen. De film gaat over verlies, maar meer nog over identiteit en de vraag welke gebeurtenissen iemand vormen. Schaap toont zich een knap psycholoog, die met veel mededogen haar leeftijdgenoten beschouwt. Ze lijken te vergeten dat ze al iemand zijn, zo driftig zijn ze op zoek naar degene die ze willen worden.

Knap is ook hoe simpele, alledaagse scènes complexe emoties en relaties blootleggen. Een boottochtje, een bezoek aan de kermis, wat vaag geklets in de ruimte; plotseling maakt het duidelijk hoe eenzaam Misha is, dat Seb zich soms weer een klein kind voelt, of dat Yvonne sterker is dan ze denkt.

Een dag in 't jaar blijft een bescheiden drama, dat iets te fladderig is om lang te beklijven. Een indrukwekkend visitekaartje is de film wel. Dat Schaap in haar speelfilmdebuut - tevens haar afstudeerproject aan de filmacademie - met weinig middelen al zo veel kan bereiken, is veelbelovend.

Een dag in 't jaar. Regie: Margot Schaap. Met: Anne Gehring, Michaël Bloos, Vera Ketelaars. 73 min., in 6 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden