TOP&FLOP

Een compacte krachtpatser & het taalkundig buffet van Frans

Hoe een compacte krachtpatser zichzelf wil blijven en ook het taalkundig buffet van Frans z'n grenzen kent.

Frans Timmermans tijdens zijn hoorzitting in het Europees Parlement. Beeld null
Frans Timmermans tijdens zijn hoorzitting in het Europees Parlement.

In de aanloop naar het tabloidformaat waren er veel ongeruste vragen van lezers binnengekomen bij ­­­­De Telegraaf, waarvan de belangrijkste was: 'Blijft De Telegraaf wel De Telegraaf?' Dat vertelde Marc Albert, 'oplagebaas', dinsdag in een geruststellend interview in de eigen krant met de kop 'Lezer in de watten leggen'. De krant is kioskkampioen in het aanwakkeren van het sentiment en dus was de opmaat naar de eigen metamorfose deze week een groots propagandafeest.

In de linkerbovenhoek werd afgeteld ('Nog 4 dagen'), op ­donderdag vormden de verslaggevers in geel-blauw een T op de voorpagina. 'Heel bekend Nederland leest De Telegraaf'', luidde de scoop die de krant maandag afdrukte. Jan des Bouvrie zei zich erg te verheugen op het nieuwe formaat. 'Ik laat mij geregeld ­rijden door een student-chauffeur en dan kan ik straks op de achterbank heerlijk De Telegraaf lezen.'

Irene Moors zag haar leven als gehaaste treinforens aanzienlijk vooruitgaan: 'Hoe klein een treincoupé ook is, hij past.' Op de voorpagina nam ­Mathilde Santing woensdag een bos bloemen in ontvangst. Zij leende haar stem voor de commercial. Het liedje was nog niet uit , maar het oordeel stond vast: 'TABLOIDLIED GROOT SUCCES'.

Het bleef natuurlijk niet bij woorden, van een krant als De ­Telegraaf mag je ook daden verwachten. Zo maakten abonnees kans op een jaar lang rijden in een Mini. 'Zowel de vernieuwde Telegraaf als de Mini zijn beide compacte krachtpatsers', luidde de toelichting, 'én ze worden beide met veel passie in Nederland gemaakt'. Het was, kortom, een week vol welgemikte Telegraaf-folklore. Blijft De Telegraaf wel De Telegraaf? Dat is te hopen.

FLOP

Voordat Frans Timmermans bij Pauw iets eruit floepte over een zuurstofmaskertje, was hij de meest geliefde politicus van het land. Wat zeg ik, van Europa. Dinsdag hing het continent nog aan zijn meertalige lippen.

'Timmermans slaagt in vijf talen', kopte de Volkskrant. 'Timmermans pakt iedereen welbespraakt in', constateerde ook Het Parool. Hij spreekt Duits, Frans, Engels, Italiaans en Nederlands. Het een nog vloeiender dan het ander. Met het accent uit de netste wijk van elke hoofdstad.

'Ik schaam me een beetje dat ik geen Pools spreek', zei hij tegen de Poolse christen-democraat Hübner, 'Ik zou het wel moeten kunnen als zoon van een vader die 70 jaar geleden bevrijd is door Poolse soldaten.'

Frans de Grote Verzoener. Doodzonde dat hij niet de kans kreeg zijn Russisch te etaleren. Wie weet had hij met genoeg stroop ook daar wat spanningen kunnen wegsmeren.

Op televisie circuleerden vele compilaties van zijn 'taalkundig buffet', zoals de BBC het optreden typeerde, wat weer door NOS op 3 werd opgemerkt. Nadat het Achtuurjournaal de 2,2 miljoen kijkers trakteerde op een ondertitelde montage van Timmermans' virtuositeit, stelde Rik van de Westelaken een journalistieke topvraag aan correspondent Arjan Noorlander. 'Had hij ook iets inhoudelijks te melden?'

'Niet echt veel concreets', antwoordde Noorlander. 'Het was vooral diplomatiek theater.'

Waarom we hiernaar keken, werd niet duidelijk. Nieuws was het niet. Iedereen die Timmermans een beetje gevolgd heeft, weet dat zijn talenknobbel eerder een talenberg is.

Het hoogste punt van Nederland. En tróts dat we waren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden