INTERVIEW

Een betoverend liedje over post-apocalyptisch Kentucky

Mont Blanc van Quiet Hollers is zo'n betoverend mooi liedje waarover je alles wilt weten. V sprak de Amerikaanse indieband in een bruine kroeg, waar de zanger een verrassende uitleg bleek te hebben.

Quiet Hollers, vanaf links: Nick Goldring, Jim Bob Brown, Aaron West, Shadwick Wilde en Jake Hellman Beeld Ivo van der Bent
Quiet Hollers, vanaf links: Nick Goldring, Jim Bob Brown, Aaron West, Shadwick Wilde en Jake HellmanBeeld Ivo van der Bent

Dierbare liedjes zie je niet aankomen. Het ene moment bestaan ze niet, het volgende moment weet je: dit liedje blijft voor altijd bij me en zal me steeds weer betoveren.

Mont Blanc was een tip van Spotify. Liefde op het eerste gehoor. Dat warme gitaargetokkel. Die drummer die de maat tikt. Die diepe zangstem die een beetje aan The National doet denken. Die intens droevige melodie. Die viool, die ontroostbaar huilt.

En dan die onpeilbare tekst, in het bijzonder die onheilspellende zin aan het eind van het refrein: 'I had a laundry list of people I could count on if it all went wrong... and then the bomb.' Foute boel. En flink ook. Zoveel was duidelijk.

De afzender bleek dus Quiet Hollers, een kwintet uit Louisville, Kentucky, aangevoerd door een singer-songwriter met de prachtige naam Shadwick Wilde (29). De songtitel verwijst niet naar de berg, maar naar het luxe pennenmerk. Waaróm? Mont Blanc, dragende single van het titelloze tweede Quiet Hollersalbum, is zo'n liedje waarover je alles wilt weten. Waarom schreef Wilde het? Waar gaat het over?

Bekijk de videoclip hier

Quiet Hollers bij Cafe Anno 1890 aan de Amstelveenseweg in Amstelveen Beeld Ivo van der Bent
Quiet Hollers bij Cafe Anno 1890 aan de Amstelveenseweg in AmstelveenBeeld Ivo van der Bent

Post-apocalyptisch Kentucky

Daar zul je Wilde hebben, op het terras van een bruine kroeg in Amsterdam-Buitenveldert. Het is maandag. De band heeft bijna 48 uur gereisd. Voor hen ligt een Nederlandse tournee.

Wilde (petje, rossige baard, armen vol tatoeages) bestelt in keurig Nederlands een 'vaasje'. Hij woonde als tiener rond 2001 twee jaar in Amsterdam, vertelt hij, aan de Volkerakstraat in de Rivierenbuurt. Hij ging naar de internationale school in Amstelveen. Zijn Hollandse, joodse 'oma' overleefde de bezettingsjaren in de Rivierenbuurt en leest trouw de Volkskrant. Wat zal ze trots zijn.

Vertel, Shadwick, vertel over Mont Blanc. Gaat het over verloren liefde? 'I had you to hold at night/ and so it took me by surprise.' Is de 'bomb' uit het refrein soms 'de bons'?

Hollers in Holland

8 september
Incubate, Cul de Sac, Tilburg

9 september
Burgerweeshuis, Deventer

10 september
Manifesto, Hoorn

11 september
Hedon, Zwolle (15u)

11 september
Oosterpoort, Groningen

14 september
Metropool (café), Hengelo (gratis)

15 september
Patronaat, Haarlem

16 september
Sugar Factory, Amsterdam

17 september
Café Wilhelmina, Eindhoven

Mis. Het is véél angstaanjagender. Mont Blanc speelt zich af in de desolate leegte van een post-apocalyptisch Kentucky. 'Denk aan de roman The Road van Cormac McCarthy of de Britse film 28 Days Later...', zegt Wilde. 'Ik denk vaak na over het einde van de wereld en hoe de mens bezig is alles te verwoesten.'

Hij zat aan zijn schrijftafel, twee jaar geleden, in zijn afgelegen, vervallen houten huis een halfuur buiten Louisville en ineens zag hij het voor zich. Alles weg. Met je vrouw en kinderen zien te overleven in een verlaten wereld.

'I was a city boy before/ No excuses anymore/ I'll try to learn and to keep us fed, shed a tear for the books I shoulda read.'

De hoofdfiguur is een fictief personage dat op hem lijkt, zegt Wilde. Hij was zélf een stadsjongen: San Francisco, Boston, Amsterdam, tot hij naar 'the middle of nowhere' verhuisde. Toen hij Mont Blanc schreef, zag hij zijn eigen overwoekerde huis voor zich.

'De hoofdpersoon is een hoogopgeleide stadsjongen die plotseling dingen moet doen die hij nooit kon: voedsel verbouwen voor zijn gezin, accepteren dat alle luxe van vroeger voortaan irrelevant is.'

null Beeld Ivo van der Bent
Beeld Ivo van der Bent

2 Meter Sessies

Naast elf reguliere zaaloptredens doen Shadwick Wilde (gitaar, zang) en Aaron West (viool) ook enkele instore-optredens in duobezetting: 14/9 bij Popeye Hengelo, 16/9 bij Concerto Amsterdam. Verder neemt de groep op 13/9 een 2 Meter Sessie op in het gerestaureerde Muziekcentrum van de Omroep in Hilversum. Op dezelfde dag is Robert Ellis te gast. Bijwonen? Aanmelden kan hier.

Angstdroom

En ziedaar: de Mont Blanc-pen, relikwie van een leven dat niet meer bestaat. 'I had a silver Mont Blanc pen/ I'd write for hours about nothing that makes any difference now.'

'Ik heb die post-apocalytpische wereld uiteraard niet echt meegemaakt, maar Mont Blanc is wel autobiografisch', zegt Wilde. 'Het is mijn emotionele waarheid. Een angstdroom. Klimaatverandering. Oorlog. Terrorisme. Ik heb een dochter van anderhalf. Wat moeten we als Donald Trump president wordt en Amerika straks niets meer doet om de planeet te redden? Wat als hij ons in een Derde Wereldoorlog stort?'

Nog angstaanjagender: in de naargeestige ruïnes van de beschaving zijn de hoofdpersoon en zijn geliefden niet de enige overlevenden. Bloeddorstige horden dolen rond, plunderend en moordend waar dat nog kan. Er zit niet anders op dan binnenblijven zolang het licht is, zodat het huis verlaten oogt. En als ze toch komen? Als de koplampen naderen, 'sweeping back and forth across the empty shells of the summer homes'? Dan is het een kwestie van verstoppen en hopen.

Leadzanger van de band Quiet Hollers Shadwick Wilde Beeld Ivo van der Bent
Leadzanger van de band Quiet Hollers Shadwick WildeBeeld Ivo van der Bent

'Mont Blanc is het macaberste lied dat ik ooit schreef,' zegt Wilde bijna verontschuldigend. Over de vraag of er íéts van hoop in de vertelling zit, moet hij even nadenken. Misschien dit: 'Zelfs wanneer alles wegvalt, zal er liefde bestaan.'

'And if the bastards ever come, promise me you'll take the kids and run/ I may be weak and I may be frail, but I can throw them off your tail' - en daar huilt de viool van Aaron West en schiet Mont Blanc op ontroerende manier zijn doel voorbij: het liedje is zó prachtig dat het vooral troost biedt. Of Shadwick Wilde dat nou zo bedoelde of niet.

Quiet Hollers: Quiet Hollers. Goomah Music

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden