Een beetje fout, maar wel lekker

Over bont bestaat veel opwinding. En hypocrisie...

Ik droeg een bomberjack, een Levi's 501 en werklaarsjes van Blundstone. Begin jaren negentig best een hippe outfit, maar bepaald niet een waar het geld van afspatte. Gelukkig is Amerikaans winkelpersoneel wat dat betreft niet snobistisch. Natuurlijk mocht ik op de bontafdeling van Bergdorf Goodman in New York die bijna vloerlange jas van sabelbont passen.

Ik denk er nog met enige regelmaat aan terug, aan de drie minuten dat ik die kostbare jas aanhad. Kasjmier en zijde zijn buitengewoon prettig, maar niets voelt zo luxueus aan als bont. Het is zacht, warm (maar nooit te warm) en opmerkelijk licht. Bontjassen zou je het liefst binnenstebuiten dragen, met helemaal niks eronder.

De meeste Nederlanders, 80 procent, zeggen geen fan van bont te zijn. Zelfs mensen die zeven dagen per week vlees uit de bio-industrie eten, slaan bij de aanblik van een bontjas paars uit van verontwaardiging. Een bontjas is decadent, zielig, gemeen, protserig, onnodig, niet meer van deze tijd, kortom: fout.

Gek genoeg is er in Nederland de laatste jaren toch opvallend veel bont op straat. Bijna alle parka's, die ongelooflijk populair zijn op het moment, hebben wasbeer- of vossenbont aan de capuchon. En als het echt koud is, zie je opeens hele volksstammen met een bontmuts op. Maar goed, dat telt blijkbaar allemaal niet als bont.

Ik eet weinig vlees, en bijna uitsluitend biologisch. Ik heb wel bont. Mijn parka heeft een bontrand, ik heb een tweedehands sjaal van vos, een tweedehands konijnenjasje en een eerstehands konijnenjasje. Dat laatste (239 euro) kocht ik ruim vijf jaar geleden bij Zara. Collega Gert Jonkers schreef er indertijd over in Volkskrant magazine, en Bont voor Dieren kwam onmiddellijk in actie. Zara Nederland, dat eerder al had beloofd geen bont meer te verkopen, haalde de jasjes uit de schappen, waardoor de mijne opeens een exclusief stuk werd.

Volgens Bont voor Dieren zijn er minstens dertig konijnen gesneuveld voor mijn Zarajasje, speciaal gefokte konijnen nog wel; bont als restproduct van de vleesindustrie bestaat niet, zegt de organisatie. De woordvoerder van het Nederlands Bont Instituut, Ron Haarman, ontkent dat. ‘Voor die prijs móét het restbont zijn. Met de nieuwe looitechnieken kan dat er erg mooi uitzien.’

Wel onbetwist altijd speciaal gedood voor hun vacht worden nertsen. Over nertsen, de enige pelsdieren die in Nederland worden gefokt, is de laatste tijd een hoop te doen geweest. Nederland heeft tweehonderd fokkerijen en is daarmee het derde nertsland ter wereld. Voorstanders van de nertsenfokkerij roemen de pijnloze slachtmethoden en de ruime hokken – vergeleken met de gemiddelde kip zou een nerts een heerlijk leven hebben. Actiegroepen zeggen dat de nertsen zwaar gestrest zijn. Al zijn de hokken relatief groot, in het wild zijn nertsen solitaire roofdieren die 1 tot 5 vierkante kilometer per dier tot hun beschikking hebben. De Tweede Kamer heeft al voor een fokverbod gestemd, het voorstel ligt nu bij de Eerste Kamer.

Ik vraag me weleens af: als ik binnenkort eindelijk de staatsloterij win, ga ik mijzelf dan behalve op een nieuw huis en een Chaneljasje ook trakteren op een serieuze bontjas (dus niet van konijn)?

Ik denk dat ik het niet over mijn hart zal kunnen verkrijgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden