BladVolgas

Een autosportblad zonder Max Verstappen, maar met de Uitvreter

Wat is lezenswaardig deze week? Volgas moet het Hard gras voor de autosport worden.

null Beeld

In Volgas, een nieuw blad over autosport, duikt volkomen onverwacht een legendarisch personage op uit de Nederlandse literatuur. Het is de Uitvreter, Japi, de wonderlijke kerel die begin vorige eeuw door de schrijver Nescio werd gecreëerd.

Een van de oprichters van Volgas, historicus Hans van der Klis, leverde een verrassend stuk in over de man die model zou hebben gestaan voor de Uitvreter. Schrijver en journalist Tom Schilperoort (1882-1930), een flamboyante figuur en tijdgenoot van Nescio, schreef verhalen over auto’s en deed mee aan races.

Schilperoort werd vorig jaar aan de vergetelheid ontrukt door Christiaan Weijts. In zijn roman Furore reconstrueert Weijts het leven van Schilperoort, een man die erin slaagde Picasso naar Nederland te krijgen.

Of Nescio hem voor ogen had toen hij de Uitvreter gestalte gaf, is overigens de vraag. De aanwijzingen zijn redelijk overtuigend, schrijft Van der Klis in ‘De Uitvreter als coureur’. Dat is optimistisch. ‘Niemand heeft trouwens model gestaan voor de Uitvreter. Die is zoo maar in mijn hoofd ontstaan’, schreef Nescio zelf ooit in een brief aan dichter Chr. J. van Geel.

Het verhaal over Schilperoort, overigens een ‘heel middelmatig chauffeur’, maakt de bedoelingen van de makers van Volgas goed duidelijk. Er wordt niet meegedeind op de golven van de populariteit van Max Verstappen, voor de verandering. Verstappen is zelfs geheel afwezig.

De doelstelling is simpel, schrijven de initiatiefnemers Van der Klis en Demmendaal in hun eerste voorwoord: ‘De beste verhalen over autosport, van de beste schrijvers’. Wat Hard Gras is voor voetbal en De Muur voor wielrennen, moet Volgas voor autosport worden, met liefdevolle stukken over vergeten coureurs en races, en malle feiten.

Afgaande op het eerste nummer gaat het de goede kant op, ook visueel. Behoorlijk verrassend, althans voor wie hem louter als tv-presentator kent, is een bijdrage van Rob Kamphues. ‘22 maart 1974’ heet het. Het gaat over de dag dat coureur Peter Revson dodelijk verongelukte, maar eigenlijk over de jeugd van Kamphues, en vooral zijn vader. Die verzette zich hevig tegen de deelname van zijn zoon aan kartraces. Toch kwam hij kijken naar de races, mokkend en wel.

‘Tot ik genoeg kreeg van het karten en mijn heil in het theater zocht. Dat verfoeide hij net zo, want het was misschien niet zo dodelijk maar waren niet alle artiesten homo en hadden we aan één ‘van het handje’ niet genoeg in de familie?’

Verrassend, toch wel: uiteindelijk kwam het goed tussen vader en zoon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden