Een achterwaarts genoegen

Reizen in de vrije tijd is binnen een eeuw binnen ieders bereik gekomen. Dat is de vrolijke boodschap van 20th Century Travel, een blinkende verzameling van 400 Amerikaanse reisadvertenties uit het bezit van cultureel antropoloog Jim Heimann....

Treinen met een bibliotheek en een restaurant, schepen als die van de Italian Line die op het dek een strandje en een zwembad hadden, zodat je je aan het Venetiaanse Lido kon wanen (waar je tegelijkertijd heen voer), en de blauwe trein die sinds 1922 de Franse Rivièra aandeed – en die Diaghilev inspireerde tot een ballet, met een libretto van Jean Cocteau en kostuums van Coco Chanel. Cannes was een fijne badplaats, niks Filmfestival met roedels fotografen en journalisten, die malligheid begon pas in 1946.

Stilaan worden de reistijden korter, dalen de prijzen, worden de vliegtuigen groter, de hotels gigantischer, en dan is verbroedering (onderweg met z’n allen film kijken, roken verboden) onvermijdelijk. In korte broek en Hawaï-hemd op slippers een vliegtuig binnenstappen om een weekendje Venetië te pakken is normaal geworden. Maar Harry Mulisch is dit jaar thuis gebleven, want het Hôtel des Bains heeft zijn deuren gesloten, om te veranderen in een appartementencomplex. Heeft iemand dat gewild?

Je krabt je voortdurend achter de oren. Het ware genoegen is achterwaarts gericht. Zó hadden we willen reizen, verlokt door deze kunstwerken, niet met foto’s van wanstaltige torenflathotels en stranden waar je naast je buurman kan komen te liggen.

We kunnen alleen nog lezen over het Hôtel du Cap in Antibes, dat pas in 1923 ook in de zomer open bleef, het jaar dat Gertrude Stein en Alice B. Toklas er op bezoek kwamen bij Picasso. In 1932 nam Greta Garbo haar intrek in het Grand Hotel van Berlijn om er de gelijknamige film op te nemen. Blijf er nu alsjeblieft weg, want de grandeur van de oude advertenties is verdwenen.

Ga naar Club Med, dan weet je wat je krijgt: geen kranten en stilte, maar doorlopend entertainment en overal vrienden. De luxe-reis is een nostalgisch bladerboek geworden.

Arjan Peters

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden