Een abstracte soms pretentieuze voorstelling

null Beeld Ben van Duin
Beeld Ben van Duin

Thijs Maas heeft speciaal zijn lange haar afgeschoren. Zo doet zijn voorkomen in de verte toch nog denken aan Narziss, de bedachtzame monnik uit Narziss en Goldmund (1930). Zeker als hij daarbij de capuchon van zijn hoodie opzet. Wilko Sterke, in de rol van levensgenieter Goldmund, heeft zijn lange haar juist behouden.

Verder verwijst de vormgeving van Goldmund op geen enkele manier naar de klassieke roman van Hermann Hesse. Het podium staat vol met instrumenten - drumkit, synthesizer, saxofoon en gitaar - en in het midden ligt een zwarte, glimmende mat. Over die mat bewegen drie jonge dansers van Korzo Producties.

Goldmund is muziektheater met dans. Het is een experimentele samenwerking tussen enerzijds Maas en Sterke, door Orkater als Nieuwkomers (jonge muziektheatertalenten) naar voren geschoven, en anderzijds Jasper van Luijk, een nog jonger choreografietalent. Het resultaat is een abstracte, soms wat pretentieuze voorstelling, met als leidraad het voornaamste thema van het boek: het conflict tussen lichaam en geest.

Thijs Maas is in zelfgeschreven filosofisch getinte teksten op zoek gegaan naar de zin van het leven. Dat levert onnavolgbare wijsheden op als: 'Het argument dat het allemaal niet uitmaakt wat je doet, klopt wel, maar geldt nooit.' Wilko Sterke heeft een monoloog over de vergankelijkheid van de liefde en de vele veroveringen van Goldmund.

De dansers Reut Aviran, Yeli Beurskens en Dominik Feistmantl verbeelden niet zozeer de voor de hand liggende lichamelijk kant van het thema, maar bewegen heen en weer tussen Narziss en Goldmund. Ze zijn de verlaten minnaressen, de barrière tussen de twee vrienden, maar ook de energie van hun gesprekken. Soms geeft dat mooie beelden, zoals wanneer Goldmund de lichamen van twee dansers als last moet meedragen. Soms is het een hoop gedoe om niks.

Gelukkig is er nog de muziek. Sterke (toetsenist) en Maas (gitarist) riepen de hulp in van drummer Klaas van Donkersgoed. Ze schreven een handvol rauwe, energieke popnummers die een verrassend breed spectrum omvatten. Het gaat van hard ruisende post-rock naar stuwende jazz met een mooie bijrol voor de sax van Sterke. De ritmes van Van Donkersgoed zijn simpel, hard en bedwelmend.

Luisterend naar deze compromisloze composities wordt ten slotte ook de gehalveerde titel van de voorstelling duidelijk. Goldmund is een keuze voor loslaten. Het is een voorstelling waarover je niet te veel moet nadenken. Je moet hem gewoon ondergaan.

24/10, Toneelschuur, Haarlem, tournee t/m 4/12. orkater.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden