RecensieZe hebben mijn vader vermoord

Edouard Louis schreef een serieuze politieke aanklacht en tegelijkertijd een prachtig monument voor zijn vader (vier sterren)

Het grote talent Edouard Louis (1992) uit Noord-Frankrijk kiest zijn scènes zorgvuldig en schrijft gedetailleerd. Wanneer je de Franse originelen van zijn romans en ook van zijn meest recente tekst Ze hebben mijn vader vermoord (Qui a tué mon père), erbij pakt, valt op dat zijn stijl fris is en transparanter dan de Nederlandse vertalingen doen vermoeden.

In Ze hebben mijn vader vermoord  laat Louis zien hoe het leven en het lichaam van zijn vader kapot zijn gemaakt door de politiek. In het begin stelt hij vast dat ‘politiek’ de heersende klasse steunt en beschermt, terwijl mensen in de overheerste klasse vaker eerder doodgaan. Zijn vader ‘hoort tot de categorie mensen die volgens de politiek vroegtijdig het loodje legt’, aldus de Nederlandse vertaling. Een uitdrukking die zo in de strip Lucky Luke kan. Louis zelf spreekt eenvoudigweg van een categorie ‘à qui la politique réserve une mort précoce’.

En zo zijn er talloze woorden en uitdrukkingen met een andere connotatie dan de meer ‘blanco’ uitdrukkingen die Louis zelf gebruikt: ‘vrinden’ voor ‘copains’, ‘om zeep helpen’ voor ‘tuer’, ‘grijnzen’ voor ‘sourir’ en het gedateerde ‘saffie’ voor ‘clope’ (het is 2001 hier en de man die het ‘saffie’ gaat roken is hooguit begin 40). Ze veroorzaken ruis in deze juist zo schone tekst, die vooral bestaat uit herinneringen van Louis aan zijn vader. Naast de woede-uitbarstingen en wreedheid plaatst Louis roerende momenten waaruit blijkt hoe gevoelig deze macho was, en hoeveel hij van zijn zoon hield.

Aan het einde noemt de schrijver namen van Franse presidenten en ministers die maatregelen hebben genomen waardoor zijn vader het nog zwaarder kreeg dan hij het al had, sinds zijn rug werd verbrijzeld bij een bedrijfsongeval. Ook de huidige president Emmanuel Macron komt er niet best van af. Louis schreef een serieuze politieke aanklacht en tegelijkertijd een prachtig monument voor zijn vader. 

Edouard Louis: Ze hebben mijn vader vermoord
Uit het Frans vertaald door Reintje Ghoos en Jan Pieter van der Sterre.
De Bezige Bij; 75 pagina’s; € 16,99.

Op allerlei manieren over boeken schrijven, daar is de boekenredactie van de Volkskrant de hele dag mee bezig. Maar hoe kiezen zij welke boeken uit het enorme aanbod worden behandeld, en hoe bepaal je wat goed en slecht is? Boekenchef Wilma de Rek: ‘Een roman is goed als je erin wilt blijven wonen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden