Echt sentiment houdt Heijermans overeind

Het jeugdtheater durft weer moralistisch te zijn. Jarenlang was het geheven vingertje uit den boze, maar hier en daar duikt weer een tendens op om het jonge publiek meer te bieden dan amusement of ontroering....

Heeft hij nou zijn vader vermoord of niet? De zaal blijft het antwoord schuldig, hoewel Johnny voldoet aan alle cliché's van een joch dat niet deugt: opgegroeid in een asociale omgeving zonder toekomstperspectief. Met zijn rare muts laat hij zich kennen als een rabiate pestkop. Zo eentje die langzaam het water uit de vissekom giet en giechelend kijkt hoe de beesten naar adem happend het loodje leggen.

Onder leiding van slapstickregisseur Moniek Merkx spelen na Johnny's monoloog drie acteurs de juryzitting na. Twee van hen zijn mimers die zich nu wagen aan puur teksttoneel. En dat is akelig saai. Hoe de geluidsman ook als een ware dj tekeer gaat en hoe aanstekelijk de beginmonoloog van Niek van der Horst als Johnny ook is. Op papier lijkt het een veelbelovende onderneming, maar het resultaat is zo weinig meeslepend dat de schuldvraag er niet eens meer toe doet.

Gek genoeg lukt dat beter bij Heijermans' tearjerker Op Hoop van Zegen. Theatergroep Maccus bewerkte het klassieke vissersdrama voor kinderen met veel lef en gevoel voor traditie. Zelfs in deze verkorte versie heeft het drama van jonge Barendje die tegen zijn wil op een rotte schuit de zee op moet, niets aan kracht verloren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden