Duncan Stutterheim stopt bij dance-organisator ID&T

Tijd voor de afterparty

Duncan Stutterheim, de man die de Nederlandse dance groot maakte in de wereld en vaderlandse top-dj's een springplank bood, trekt een streep. Na Sensation stopt hij ermee. Daarna? Niks, voorlopig. Nu ja, een echt feesteiland, ooit?

Duncan Stutterheim: 'Mensen denken dat ik meteen iets anders ga doen. Ik wil nu gewoon eens een jaar vrij nemen.' Beeld Robin De Puy

Daar gaan we weer, dacht Duncan Stutterheim toen afgelopen weekeinde het festivalseizoen begon met DGTL op de Amsterdamse NSDM-werf. Het was een gevoel dat hij en zijn vrouw Lisca al een paar jaar hadden. Ze kregen steeds minder zin in de feesten die ze nota bene zelf organiseerden. 'We voelden gewoon dat we eruit groeiden', legt Stutterheim uit. 'Dat heeft met de veranderende muziek te maken. Ik heb altijd op de dansvloer gestaan, altijd. Nu doe ik dat niet meer. Neem de muziek van Martin Garrix; ik kan het waarderen, maar sta er niet op te dansen. Het is ook de leeftijd: ik ben 43 nu. Op mijn 35ste begonnen mensen al 'u' en 'meneer' tegen me te zeggen. Maar nu voel ik me ook echt een meneer.' Na 23 jaar is het genoeg geweest: Duncan Stutterheim verlaat dance-organisator ID&T.

Die beslissing werd niet op één moment genomen, maar was een optelsom. De laatste, beslissende factor daarin was de geboorte van zijn derde dochter, zeven maanden geleden. Het aanstaande 15-jarig jubileum van Sensation is 'een mooi moment om te stoppen'.

Opgelucht

Emotioneel is hij niet, eerder opgelucht. Ontspannen zit hij op de grote, paarse fluwelen bank in de woonkamer van zijn huis aan de Prinsengracht. Herstel: één van de woonkamers. Vanaf de muur wordt hij gadegeslagen door een indringend kijkende Lady Diana in een portret van Erwin Olaf. Achter Stutterheim staat een enorme vleugel van Cristofori. Over geld hoeft hij zich in elk geval nooit meer zorgen te maken. Stutterheims ID&T werd twee jaar geleden overgenomen door de Amerikaanse entertainmentgigant SFX, dat zo'n 130 miljoen dollar neertelde voor de Nederlandse organisator van dancefeesten en festivals. Stutterheim bleef aan als topman. Hij had er zin in; dankzij het kapitaalkrachtige SFX kon ID&T eindelijk in Amerika en de rest van de wereld een voet tussen de deur krijgen bij het organiseren van grote feesten. Dat lukte: Tomorrowland en Mysteryland schopten het tot in Brazilië en de Verenigde Staten.

Maar toch. 'Ik ben ondernemer in hart en nieren, nu ben ik alweer twee jaar in loondienst. Ik kwam erachter dat dat heel andere koek is. Ik ben 80 procent van mijn tijd kwijt aan mensen aansturen, budgetten managen, vergaderen; maar daar ben ik helemaal niet zo goed in.' Stutterheim wil op de vloer staan, zich bemoeien met de details, zoals de kleur van de polsbandjes of waar welk barretje komt te staan.' Dat kan nu niet meer. Hij is een manager van een groot bedrijf geworden en daar vindt hij eigenlijk niet zo veel aan.

'SFX verdient de energie die ik zeven jaar geleden had. Ik heb die energie niet meer. De vlam is wat minder; het voelt toch alsof ik mijn ding al wel heb gedaan.' Zelfs het aanbod van SFX om hem CEO van het moederbedrijf te maken, bracht Stutterheim niet op andere gedachten. 'Dan moest ik in Amerika gaan wonen, dus dat was geen optie. Daar heb ik niet eens over nagedacht.'

Grondlegger

Stutterheim vergelijkt zichzelf met een 34-jarige spits die heus nog wel een jaartje mee kan, maar het wel mooi geweest vindt zo. Je gelooft hem direct. Niet het minst doordat hij ook de dictie heeft die daarbij past. Stutterheim heeft diezelfde verkouden keelklank en diezelfde snik waarin de laatste lettergrepen nog weleens verdwijnen als Johan Cruijff. Als hij dan ook nog eens met wijsheden komt als 'Als je het niet doet, gebeurt het niet' is de vergelijking helemaal snel gemaakt.

Met een beetje goede wil zijn meer overeenkomsten te zien. Zoals Cruijff Nederland op voetbalgebied definitief op de kaart zette, zo veroverde Stutterheim de wereld met ID&T. Hij is een van de grondleggers van het huidige wereldsucces van de Nederlandse dance-industrie. Stutterheim is de John de Mol van de dancewereld. 'We domineren, ja', zegt Stutterheim met enige tegenzin. Hij blaast liever niet te hoog van de toren. Na enig aandringen vertelt hij dat er inderdaad van het hardcore house-evenement Thunderdome wereldwijd 4,5 miljoen cd's verkocht werden. Dancefeest Sensation wordt inmiddels in 36 landen georganiseerd.

Hoe komt het dat Nederland zo voorop loopt? Volgens Stutterheim is het een direct gevolg van de binnenlandse concurrentie. 'In Nederland kom je er niet mee weg als je een slecht feest organiseert. Mojo, Awakenings, ID&T: we kunnen niet voor elkaar onderdoen. Als jij 60 of 70 euro betaalt voor een kaartje, dan moet je ook echt een toffe dag krijgen. Je kunt de Nederlandse festivalbezoeker niet beduvelen. Je komt er niet mee weg als er maar drie wc'tjes staan waarvoor je een uur in de rij moet staan. Die mensen komen de volgende keer niet meer.'

Professioneel een feest neerzetten, waarbij aan alles is gedacht en alles tot in de puntjes is geregeld. 'Daar is Nederland goed in. Dat doen we veel beter dan al die andere landen.'

Nederlandse dj's

Tegelijk creëerden Stutterheim en de zijnen het podium waarop de Nederlandse top-dj's als Armin van Buuren, Hardwell, Afrojack en Martin Garrix kunnen stralen. Die mogen trouwens best wat dankbaarder zijn. 'Die dj's krijgen iets te veel eer. Een dj in zijn eentje is niet zo spannend. Het is de hele beleving eromheen die het maakt. Je zegt: ik ga naar Welcome To The Future, ik ga naar Mysteryland. Niet: ik ga naar Armin van Buuren.'

Het is niet de eerste keer dat Stutterheim kritisch is op het internationale succes van de Nederlandse dj's. Eerder waarschuwde hij dat de gages uit de hand beginnen te lopen. Vindt hij nog steeds. Bedragen van 50- tot 100 duizend euro voor een set zijn eerder regel dan uitzondering. 'Dat staat niet meer in verhouding tot wat ze ervoor leveren, zeker niet. Jongens als Martin Garrix of Calvin Harris zijn onbetaalbaar geworden voor de gewone festivals. Dat is jammer, want de dj en de festivalbezoeker horen bij elkaar. Nu staat Avicii bijvoorbeeld op Pinkpop. Dan denk ik: tja, gast... Dat klopt van geen kanten. Je bent geen rockster. Eén ding klopt dan misschien wel en dat is de cheque. Voor hem heel leuk, ja.'

Stutterheim realiseert zich ook wel dat zo'n opmerking misschien een beetje raar klinkt uit de mond van iemand die zijn bedrijf heeft verkocht voor 130 miljoen dollar. 'Moet ik nodig zeggen, met mijn dikke deal. Maar het staat los van elkaar, vind ik. Ik kijk naar het holistische plaatje van een goed feest. Als je 75 euro voor een kaartje betaalt, horen daar grote namen bij. Ik vind het dan jammer dat die grote namen daar niet meer komen.'

Duncan Stutterheim: 'Mensen denken dat ik meteen iets anders ga doen. Ik wil nu gewoon eens een jaar vrij nemen.' Beeld Robin De Puy

Laatste feest

Het laatste feest dat onder Stutterheims auspiciën valt, is de jubileumeditie van Sensation op 4 juli in de Amsterdam Arena. In de vijftien jaar sinds de eerste editie werd het feest 110 keer georganiseerd. 2015 wordt een soort Greatest Hits en grijpt terug op eerdere edities. 'The Legacy' hadden ze deze jaargang van Sensation bij ID&T genoemd. Stutterheim kwam er pas later achter dat dat 'erfenis' betekent. Die nalatenschap behelst in elk geval een goedlopend bedrijf. 'Afgelopen jaar was een van de beste ooit. En hoewel er meer festivals zijn bijgekomen, gaan alle events voor deze zomer naar verwachting uitverkopen.'

Na die 4de juli is het klaar. Een plan is er niet. Nee, echt niet. 'Mensen denken dat ik meteen iets anders ga doen. Ik wil nu gewoon eens een jaar vrij nemen.' Met zijn oudste dochter June mee op schoolkamp. Eens werk maken van die vleugel. 'Ik speel matig piano, daar zou ik wel eens 'goed' van willen maken. En ik kom al twintig jaar in Spanje, maar spreek geen woord Spaans.' De feesten die hij komend jaar gaat organiseren zullen zich beperken tot de carnavalsviering op de school van middelste dochter Phoenix.

Daarna is hij 44, 'voor mijn gevoel op de helft van mijn werkleven'. Pensioen is geen optie. Misschien gaat hij wel lesgeven aan de School of House, een soort conservatorium voor dj's, mede opgericht door ID&T. Of misschien gaat hij toch weer feestjes organiseren, voor mensen van zijn generatie.

En dan is er nog altijd die ene droom: een feesteiland. 'Een verlaten eiland ergens bij Griekenland, waar je met tienduizend man tegelijk kunt zijn. Je checkt in op woensdag en kunt tot en met zondag feesten. Je kunt er ook lekker eten, lunchen, zwemmen. En dan maandag uitchecken. Het zou toch raar zijn als je niets meer te dromen hebt?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.