Drama

Du vent dans mes mollets

Een beklijvende vertelling en een frisse vertaling van de soms zo heftig ontregelende kinderwereld

Berend Jan Bockting

De 9-jarige Rachel Gladstein slaapt met haar rugzak om in bed, doodsbang om de eerste dag van het nieuwe schooljaar te missen. Het is een meisje met eigenwijs bolvormig kapsel, gespeeld door de getalenteerde Juliette Gombert, dat lijdt onder de hypercorrecte opvoeding van haar moeder. Voor haar verjaardag krijgt ze de zorg voor een Foster Parents-achtig kindje. Weet Rachel even niet wat ze moet doen? 'Verveling is een luxe', onderwijst moeder haar dan. Ondertussen rommelt pa nogal ongeïnteresseerd langs de kantlijn van het gezin.

De dagen op school brengt ze vooral zwijgend door - de rotte appel die ze voor Moederdag tekent spreekt boekdelen. De gesprekken met haar psychiater Madame Trebla (na Nono het zigzagkind de tweede bijrol die filmdiva Isabella Rossellini dit jaar speelt in een kinderfilm) openen haar voorzichtig, maar niets schudt de boel lekkerder op dan de komst van een buitenstaander. Rachels leeftijdgenootje Valérie is een rebel, kind van een alleenstaande moeder van wie bijna alles mag. Niet alleen Rachel ervaart het als een warm bad, haar vader valt al gauw voor de losbandigheid van Valéries moeder.

Filmmaakster Carine Tardieu situeert haar verhaal aan het begin van de jaren tachtig. Een tijd van bloemetjesjurken en behang in pastelkleuren; een decor van burgerlijke tuttigheid waarachter nogal wat onderdrukte verlangens schuilgaan. Geen origineel uitgangspunt, de bedoeld kneuterige stilering in Du vent dans mes mollets (de wind langs mijn kuiten) doet denken aan een lightversie het werk van Wes Anderson (Moonrise Kingdom), maar het werkt.

De film verschiet opvallend vaak van toon (drie editors slagen er niet in de balans tussen leuke-typetjes-komedie en volwassen drama te bewaken) maar Tardieus frisse vertaling van de soms zo heftig ontregelende kinderwereld maakt van Du vent dans mes mollets een beklijvende vertelling - vooral in de ontroerende scène waarin de titel wordt verklaard.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden