Postuum Hal Blaine

Drummer Hal Blaine (1929-2019) was in het geheim te horen op honderden hits, van Sinatra tot The Beach Boys

Een van de eerste reacties op sociale media maandagavond, toen bekend was geworden dat drummer Hal Blaine op 90-jarige leeftijd in Los Angeles was overleden, kwam van Brian Wilson. De voorman van The Beach Boys twitterde dat behalve een grote vriend ook de ‘greatest drummer ever’ was overleden.

Hal Blaine in 2018, vlak nadat hij en de andere leden van The Wrecking Crew hun handafdrukken in Hollywood's RockWalk zetten. Beeld AP

Daar zat wat in. Blaine was tussen 1963 en 1972 te horen op honderden hits en duizenden albumtracks en film- en tv-scores. Hij maakte deel uit van de groep sessiemuzikanten in Los Angeles die meespeelden op zo ongeveer alle platen die werden opgenomen. Naast Hal Blaine (drums) waren dat onder anderen Carol Kaye (bas), Larry Knetchel (toetsen) en Glen Campbell (gitaar). Zij werden door de platenmaatschappijen ingehuurd om te zorgen dat de hitsingles van bijvoorbeeld The Byrds, The Monkees, The Supremes en The Mamas & The Papas sneller en beter op de band stonden dan wanneer de ‘echte’ bandleden zouden spelen. 

Zo is op de eerste grote hit van The Byrds, Mr. Tambourine Man (1965), behalve zanger Roger McGuinn niet één lid van The Byrds te horen. De begeleiding werd verzorgd door drummer Hal Blaine en andere sessiemuzikanten, die zichzelf The Wrecking Crew gingen noemen.

De geuzennaam was bedacht door Blaine als reactie op de heren in pakken aan de top van de industrie, die bang waren dat deze in spijkerbroek en T-shirt spelende groep sessiemuzikanten de industrie zouden ‘slopen’. Dat deed Blaine eigenlijk ook toen hij in 1963 door producer Phil Spector werd gevraagd te drummen op de opnamen van Be My Baby van The Ronettes. Zijn vier klappen als intro zouden niet alleen de belangrijkste bouwstenen worden van wat Spectors ‘Wall of Sound’ is gaan heten. De ‘boem-cha-boem-BOEM’ geldt nog altijd als een van de sterkste intro’s in de popgeschiedenis.

In de documentaire The Wrecking Crew (Denny Tedesco, 2015) vertelt Brian Wilson dat hij zijn auto even aan kant van de weg moest zetten, toen hij het liedje voor het eerst hoorde.

Wilson zou een paar jaar later zelf ook de Wrecking Crew-leden inhuren voor zijn meesterwerk Pet Sounds (1966). Hun namen kwamen niet op de plaat. Evenmin zag Hal Blaine zijn naam terug op de hoezen van de hits van The Byrds, Simon & Garfunkel (Mrs. Robinson, Bridge over Troubled Water) en Frank Sinatra (Strangers in the Night). 

Nadat hij tussen 1966 en 1971 maar liefst zes opeenvolgende jaren de Grammy voor ‘Record of the Year’ had gewonnen, werd het allemaal wat minder. Bands hadden zelf leren spelen zodat de Wrecking Crew-leden minder vaak werden ingehuurd. De op grote voet levende Blaine raakte verwikkeld in een vechtscheiding, moest zijn villa en Rolls Royce verkopen en ging in Arizona werken voor een beveiligingsbedrijf.

In 2000 werd hij samen met andere Wrecking Crew-leden opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Hij keerde terug naar L.A., waar hij tot aan zijn dood van het aanzien genoot dat hij op grond van zijn uitputtende discografie verdiende.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.