Drs. P. sluit bonte Tsjechov-avond af

We rijden met de trojka door 't eindeloze woud/ Het vriest een graad of dertig, het is winter en vrij koud/ De paardehoeven knersen in de pasgevallen sneeuw/'t Is avond in Siberië, en nergens is een leeuw....

Drs. P.

Wie kent niet de Dodenrit, die eindigt in de wijsheid: Omsk is een mooie stad, maar net iets te ver weg. Met dit hilarisch vers, verpakt in aangeklede act, besluiten de acteurs van De Paardenkathedraal op toepasselijke wijze hun stuk Hartstikke Tsjechov! Niet dat drs.P. nu direct veel met Tsjechov te maken heeft, maar dat dondert niet. Het gaat om de sfeer, de assocatie. Die is luchtig, een beetje gek, Russisch, en natuurlijk: Tsjechov.

Regisseur Dirk Tanghe van de Paardenkathedraal had dit voorjaar ingezet op Drie Zusters. Toen hij ziek werd, bogen de acteurs het plan om: in plaats van een avondvullend drama in vier bedrijven, besloten ze tot een compilatie van (veelal komische) eenakters, notities, korte verhalen, brieven, en een monoloog, onder de noemer: Hartstikke Tsjechov!

Het theater is voor de gelegenheid een intieme ruimte geworden, waar zachtjes Russische deunen weerklinken, waar wodka rijkelijk vloeit, stevig wordt gerookt en de Russische ziel zich koestert in melancholie en zelfspot.

Soms lopen de sketches, want dat zijn het vaak, door elkaar heen: wanneer Natalja Stepanova uit Het aanzoek even op het toilet zit, is het zomaar tijd voor een intermezzo met wodka als onderwerp en wordt even later ruimte gemaakt voor het verhaal De Weddenschap - waarna Het Aanzoek de apotheose nadert.

Er wordt meerstemmig gezongen (Tebe Pojom) aan de acteurstafel in het midden van de ruimte; er wordt gerapt en we krijgen één razendrappe monoloog door twee acteurs met oranje jurken, jagershoedjes en feestneuzen.

Gedurende zowat twee uur Hartstikke Tsjechov! houdt de groep (waarbij Paula Bangels en Jeroen van Venrooij de meeste regie voor hun rekening namen) de vaart er goed in. De komische programmaonderdelen komen grotendeels goed uit de verf; wat minder geslaagd zijn de de flarden uit brieven en notities die te veel in het luchtledige blijven hangen.

Sluitstuk is De Beer (Drs.P. even buiten beschouwing gelaten), 'een grapje in één bedrijf' zoals Anton Tsjechov zelf zijn eenakter noemde. Jasper Boeke, Paul Disbergen en Marie Louise Stheins maken er werkelijk een mooi geintje van, en een gepaste afronding van een ongecompliceerde bonte avond. Rest nog: Trojka hier, trojka daar, leve onze goede Tsaar!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden