Mee uit Kermis in Anna Paulowna

Dronken én vies worden met familie, vroegere vrienden en ex-vriendjes van de basisschool

De eigenaardigheden van hedendaags nachtbraken door de ogen van groepjes stappers. In Anna Paulowna (Noord-Holland) wordt de kermis gevierd.

‘Zeeman’, acryl op duplex karton Beeld Cor Groenenberg

11.58 uur, het huis van Loes in Anna Paulowna

Advies van de kermisganger: doe oude schoenen aan en neem geen mobiel mee, want alles gaat kapot. Vandaag gaan we naar de kermis – een jaarlijks terugkerend dorpsfeest dat weinig te maken heeft met attracties, en des te meer met bier.

We gaan op stap met vijf dertigers uit Anna Paulowna en omliggende dorpen: Loes, Chantal, Paulien, Cato en Mara. Loes woont als enige met man en kind in Anna Paulowna, de rest is naar Amsterdam en Utrecht vertrokken. Met schorre stemmen en een koud flesje Hertog Jan wordt gisteravond besproken. ‘Het was alleen maar liefde!’ Voor Chantal is het dag vier, voor de rest dag twee.

De kermis is een plek waar relaties ontstaan en verbroken worden. Voor het vijftal is het vooral één grote reünie, waarbij je dronken wordt met familie, vroegere vrienden en ex-vriendjes van de basisschool – alle leeftijden komen samen. ‘Dronken én vies’, vertelt Loes. ‘Toen ik jonger was had ik bijna nooit seks, behalve tijdens kermis. Nu ik gesetteld ben heb ik regelmatig seks, maar nooit tijdens kermis.’

14.13 uur, onderweg

Drie jonge vrouwen zitten voor hun huis uit te brakken met een snackbarontbijt. We halen Chantals vader (73) op, die voor de 61ste keer gaat. ‘Je leeft er het hele jaar naartoe.’

14.17 uur, de kermis

De kermis staat in partycentrum het Wapen van Holland, voor de gelegenheid uitgebouwd met grote doorzichtige partytent. Cato: ‘De jeugd staat buiten, wij binnen.’ De bezoekers zijn vies: er wordt met bier en gekleurde poeders gegooid.

Bij de bar hoef je niets te zeggen: je geeft zes munten en er wordt zes bier neergezet. Iedereen betaalt voor iedereen. Als je nog twee bier in je handen hebt, krijg je gewoon een derde.

15.08 uur, buiten

Het meelgevecht is begonnen. Maandag Meeldag was een tijdje afgeschaft, omdat het gerucht ging dat mensen met cement hadden gegooid. Toen het opdroogde moesten alle vrouwen kaal. Volgens Cato is dat niet waar: ‘Er werd wel met compost gegooid.’

16.05 uur, binnen

De dj speelt Ome Willems Deze vuist op deze vuist en Ik heb de hele nacht liggen dromen van Wolter Kroes. Op grote opblaasdieren roetsjen mensen door de zaal, de vloer is nat en modderig van het bier. Mensen gieten hun nieuwe bier over in het oude plastic bekertje, zodat er bij de een meer schuim ontstaat en bij de ander een lauw restje overblijft dat je door de zaal gooit. Loes: ‘Wel onderhands vastpakken! Alleen dan vliegt het bier over iedereen heen.’ De MC roept: ‘Jezus wat een teringzooi. Kijken jullie wel uit daaro? We willen geen gewonden.’

Er wordt een lied ingezet dat iedereen kan meezingen: Op je ballen naar de wallen van De dikke lul band: ‘Pijpen, beffen, wippen, lekker naaien! Neuken, trekken, dikke tieten graaien!’

Cato: ‘Dit is zo anders dan Amsterdam. Als ik uitga en bij een veel te coole sneakerlanceringsborrel beland, denk ik: jongens, we hebben het wel over een schoen. Ik blijf toch een boer van binnen.’

16.25 uur, de tostikraam

Buiten staan vier eetkraampjes waar je döner, friet, hamburgers en tosti’s kunt bestellen. Een groepje tieners zit te roken in de schaduw: ‘Je vader ging wel lekker meid.’

18.19 uur, het huis van Loes

Iedere avond regelt iemand anders eten, vanavond is het Loes’ beurt – iedereen is welkom. Op de barbecue worden hamburgers en rookworsten gelegd. Een roze zwembadje wordt gevuld en Paulien pakt haar gitaar erbij. We praten over Pauliens broers.

Chantal: ‘Ik heb nog met jouw broer gezoend!’

Loes: ‘Ik ook!

Man van Loes: ‘Slettebak. Het verbaast me dat je niet met kromme benen loopt.’

20.17 uur, de kermis

Na het eten is iedereen klaar voor ronde twee en gaan we terug naar de kermis.

00.37 uur, thuis

De laatste deun is geweest. In de kermis-app-groep ontvangen we een voicememo van Loes: ‘Ja, ik voel de liefde in de lucht!’

Schrijven over uitgaan, dat lijkt de leukste baan van de wereld. Toch is professioneel stappen ook zwaar, vertelt Dorien van Linge. Voor haar rubriek ‘Mee uit’ gaat ze soms wel twaalf uur achter elkaar uit. Ga er maar aan staan: opletten, leuk doen, bier drinken en stiekem notities uitwerken op de wc.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.