Dromen van Schalkwijk

Allesverslindend verliefd

Victor Schiferli onderneemt een sentimenal journey naar een jeugd in de jaren tachtig, met dope en popmuziek.

In zijn debuutroman Dromen van Schalkwijk laat de dichter Victor Schiferli zijn alter ego Felix Swammerdam (ook van 1967) 'een sentimentele reis' maken naar het stadsdeel van Haarlem waar hij in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw is opgegroeid.

De roman is opgebouwd als een ouderwetse lp, met een 'kant een' en een 'kant twee' en elk hoofdstuk draagt de titel van een song, van Iggy Pop tot Sniff 'n the Tears. De auteur zette zelfs een playlist op Spotify met deze en aanverwante muziek, zodat generatiegenoten zich weer helemaal kunnen onderdompelen in de sfeer uit die tijd.

Een sfeer die Schiferli op subtiele wijze oproept met ingetogen zinnen. De sentimentaliteit die op de loer ligt, drukt hij zo de kop in, al blijven de overpeinzingen van Felix soms wat aan de zakelijke kant. Van 'de allesverslindende verliefdheid' die in de flaptekst wordt genoemd, merk je in elk geval weinig. Weliswaar duikt de onbereikbare Charlotte regelmatig op, en blijkt uit alles de onhandigheid van Felix, zijn gevoelens lijken eerder ontsproten aan zijn verbeeldingskracht dan aan zijn hart.

'De werkelijkheid was iets waarmee ik me altijd slecht kon verenigen', zegt Felix dan ook, en 'liefde was iets wat ik kende uit liedjes, films en boeken'. Verliefd op de liefde, je leven als een film met eigen achtergrondmuziek. Welke puber overkomt dit niet? Muziek begeleidt je op de weg naar volwassenheid. Dat beschrijft Schiferli heel invoelbaar.

De houding van Felix is echter minder overtuigend. Wat bindt hem aan de band New Dark Age van David, een jongen die langzaam ontspoort? Hoe houdt hij het als geboren eenling vol om avonden lang in het gezelschap van jointjes rokende, snuivende en drinkende leeftijdgenoten te verkeren? Waarom glijdt alles langs hem af?

Schiferli weet Felix onvoldoende leven in te blazen. Het blijft een jongen zonder eigen stem.

De stem van de volwassen Schiferli klinkt des te duidelijker door, al is de roman niet autobiografisch. Hij is zelf product van een tijd waarin de toekomst 'een smal kronkelig pad in de schaduw van kruisraketten en het ijzeren gordijn' was. En zo is Dromen van Schalkwijk geslaagder als sentimental journey dan als roman.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden