Dringen voor de hipste hiphop

Drum Rhythm heeft een naam hoog te houden als het gaat om het signaleren van de nieuwste bewegingen in de progressieve hiphop en dance....

Zo bood de tweede festivalavond (zaterdag) een breed programma met lounge, 2 step en underground-hiphop van het Newyorkse Rawkus-label - en dan meteen drie van de kopstukken, Mos Def, Pharoe Monch en Talib Kweli - naast concerten van rapper Common en de dit jaar doorgebroken zangeres Kelis.

Een recent verschenen goede plaat bleek overigens nog geen garantie voor een even sterk optreden. Vooral Kelis, een van de weinige Drum Rhythm-artiesten met een top-40-hit op zak, bleek eigenlijk nog niet klaar voor het grote werk. Haar band was allesbehalve strak, terwijl de geluidsman grote moeite had om de juiste balans te vinden tussen stemmen en instrumenten.

Ook rapper-zanger Mos Def, een van de grootste talenten van de eigentijdse hip hop, slaagde er maar met moeite in om de aandacht van het publiek in de grote Heliumtent vast te houden. Zijn optreden was bij vlagen wel erg loom en vrijblijvend, zeker vergeleken bij het strakke concert van het andere nieuwe raptalent, Common. De Chicago-rapper, recent nog te zien op Double Talk, beschikte over een uitmuntende begeleidingsgroep, die hem ondersteunde met smaakvolle jazzy funk-grooves.

Zulke acts met een complete band zijn relatief zeldzaam in de hiphop-wereld, waar de klassieke opstelling - rapper met dj - nog altijd de dienst uitmaakt. In die bezetting trad zaterdag in de kleinere Krypton-tent Talib Kweli aan. Hoogtepunt van zijn vermakelijke optreden was zijn afsluitende a cappella-rap op het ritme van het enthousiast meeklappend publiek. Rawkus labelgenoot Pharoe Monch gooide vervolgens nog wat meer olie op het vuur. Bijgestaan door een uit de kluiten gewassen rapcrew ontpopte hij zich met een luidruchtig, energiek optreden tot een van de charismatische live-performers van de hiphop-delegatie.

Drum Rhythm (beide dagen uitverkocht) maakte dit jaar opvallend genoeg geen gebruik van de grote Gashouder-zaal. Daarom was het regelmatig proppen in de twee tenten en drie zalen, die in de spitsuren nauwelijks berekend bleken op de achtduizend bezoekers. Vrijdag puilde de Helium-tent uit bij de concerten van de twee publieksfavorieten van het festival - Moby en Leftfield. De Newyorkse producer Moby - binnenkort afsluiter op Pinkpop - presenteerde zich live als altijd met een halve playback-show, maar deed dat zo gedreven, dat hij de complete tent meekreeg.

Inmiddels was het gaan regenen waardoor iedereen zijn toevlucht zocht in een van de tenten of zalen. Tijdens de snoeiharde set techno-dub van Leftfield bleef een deel van het publiek noodgedwongen buiten - liever dansen in de regen dan als haringen in een ton voor het podium te staan.

Een dag later was het zo mogelijk nog drukker voor de deuren van de Neon-zaal, tijdens de dj-set van Kruder & Dorfmeister. Het geniale, maar publiciteitsschuwe Weense producersduo maakt op dit moment, tegen wil en dank, furore als de pionier van de 'lounge' - relaxte dansmuziek voor in de luie stoel. Alsof ze de lounge-hype persoonlijk om zeep wilden helpen, draaien K & D in hun drie uur durende set allesbehalve kalme chill-muziek.

Degenen die alleen op de naam van het duo waren afgekomen, vroegen zich af waarom ze een uur of langer in de rij hadden moeten staan. Wat was er zo bijzonder aan een paar dj's, die heel gewone plaatjes stonden te draaien?

Het grootste deel van Drum Rhythm speelde de dj een ondergeschikte rol. Maar op een paar onverwachte momenten (Lucien Foort tussen Moby en Leftfield) was hij wel degelijk de motor van het festival. Nederlandse bijdragen van LX Pacific, Skank Around Soundsystem en Johnson, de Amsterdamse ambassadeur van 2 step-garage, bleven goed overeind tussen het internationale programma, dat zaterdag passend afsloot met een dj-set van Artful Dodger.

Deze Britse 2 step-act, in de Nederlandse hitlijsten met Movin too fast, draaide tot in de late uurtjes in een stampvolle, oververhitte Xenon-zaal. De uitbundige sfeer was het beste bewijs dat het genre - een lichtverteerbare mix van vocale house, R & B en drum 'n' bass - zo snel aan populariteit wint, dat er volgend jaar een veel grotere ruimte voor gereserveerd zal moeten worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden