recensie de parade 2019

Drie voorstellingen op De Parade over relaties aangaan met anderen

Tim Olivier Somer en Tarik Moree, makers van de voorstelling Kunst. Beeld ©DBPHOTO

Schoonheid, verbeelding, vriendschap en verbinding

‘Kunst’, staat in grote letters op een van de Parade-tenten in het Haagse Westbroekpark. Met aan weerszijden van het woord een portret van een jonge acteur: Tarik Moree links, rechts Tim Olivier Somer. In dit (theater)verband denk je vrijwel meteen aan Kunst, het toneelstuk van de Franse auteur Yasmina Reza. Maar daarin is sprake van drie personages. Dus toch een ander stuk? Nee - nou ja, ook wel.

De Haagse editie van rondreizend theaterfestival de Parade opende vrijdag met deze verrassende en virtuoos gespeelde voorstelling. In de originele versie van Kunst wordt ingezoomd op Yvan, Marc en Serge. Laatstgenoemde heeft een duur abstract schilderij heeft gekocht, iets dat de relatie tussen het trio op scherp zet en hen dwingt te reflecteren op de vriendschap die ze ooit als zo vanzelfsprekend en comfortabel ervoeren.

Moree en Somer spelen Marc en Serge, maar zijn ook Tarik en Tim, vrienden van de Toneelacademie die samen een succesvolle afstudeervoorstelling maakten. En, in het korte tijdsbestek van pakweg een half uur (de duur van de meeste Parade-voorstellingen), in energieke afwisseling een reeks andere types spelen. Uitgangspunt hierbij is de interpretatie van een aantal andere makers van dat veelgespeelde stuk van Reza, waardoor je je als toeschouwer regelmatig betrapt op het willen bepalen uit welke versie ze nu weer een scène spelen.

Dat is leuk, maar niet de kern van deze caleidoscopische, kleurrijke voorstelling. Die zet vooral aan tot vrij associëren en denken over schoonheid, verbeelding, vriendschap en verbinding.

Kunst

Theater

★★★★☆

Tarik Moree en Tim Olivier Somer.

Smartphone áán

In een tent verderop is verbinden ook al een thema. In The Social Sorting Experiment van The Smartphone Orchestra (concept en regie: Steye Hallema) word je ontvangen door een strak in het pak gestoken host, die een korte inleiding houdt over de internetmanipulatie waaraan wij allen blootstaan. Om dat nog eens aan te tonen, trekt hij zijn publiek mee in een experiment. Bij deze voorstelling moet je smartphone voor de verandering nu eens áán: via dat apparaat (wie er geen heeft, kan er ter plekke een krijgen) doorloop je een aantal fasen en vragen waarmee je een beter inzicht zou kunnen krijgen in jezelf en de manier waarop de kwade online genieën je te grazen nemen.

The Smartphone Orchestra, van de voorstelling The Social Sorting Experience. Beeld ©DBPHOTO
The Social Sorting Experiment door The Smartphone Orchestra.

Dit alles gebeurt niet in afzondering met je telefoon, maar juist in interactie met anderen. Keer op keer krijg je de opdracht iemand eens goed op te nemen en ten minste 23 seconden diep in de ogen te kijken. Om diegene via een aantal – vrij merkwaardige – vragen te vergelijken met de vorige persoon bij wie je dat ook al moest doen. Nadat al die data van alle bezoekers van de voorstelling zijn verwerkt, presenteert onze gastheer de curieuze uitkomsten van dit experiment.

Een beetje flauw en langdradig is het af en toe wel, maar ook grappig om te zien hoe verlegen en terughoudende participanten opeens gretig met elkaar in gesprek gaan, nadat ze door een nummertje op hun telefoon aan elkaar zijn gekoppeld. Live verbinding, toch.

The Social Sorting Experiment

Theater

★★★☆☆

Door The Smartphone Orchestra; concept en regie: Steye Hallema.

Vrolijk en vrij contact

Een healingsessie in jarenzeventigsfeer, daar heeft Come Unitiy van het jonge, vierkoppige Paradecollectief Poly Poly nog het meest van. Al voor aanvang van de voorstelling zien we de acteurs met hun kleurige gewaden en hoofdwindsels wenken naar een potentieel publiek (‘Parade maken’ heet dat): ‘Komt dat zien! Bont en bloot en blij als de hippies van weleer zullen we hier verbinding en zingeving zoeken met elkaar. Geheid dat u de zaal verlaat met een glimlach op uw gezicht!’

Collectief Poly Poly van de voorstelling Come Unity. Beeld Poly Poly

Eenmaal binnen in de theatertoren (een groot gevaarte dat boven de andere tenten uitsteekt) trotseren actrices Eva, Nienke en Annica samen met hun collega Abe de moeilijke akoestiek en laten ze hun publiek kennismaken met allerlei dromen over mogelijkheden voor een vrolijk en vrij contact. Een feest der herkenning aan flowerpowergekkigheid, met muziek, dans, plannen en paden die nergens toe leiden of doodlopen, maar die onder leiding van dit gloedvolle stelletje spelers onderwijl toch een hoop plezier opleveren. Swingend op de tonen van George Harrisons My Sweet Lord daal je ten slotte met een glimlach de trappen van de toren af.

Come Unity

Theater

★★★★☆

Door Eva Bartels, Abe Dijkman, Nienke van Hofslot, Annica Muller (Poly Poly).

De Parade, 5 juli. T/m 14 juli in het Westbroekpark, Den Haag. Daarna in Utrecht en Amsterdam.

Groen

Jesse Klaver, fractievoorzitter van GroenLinks in de Tweede Kamer, opende vrijdag de Parade in Den Haag, ook om te onderstrepen dat het theaterfestival in het Westbroekpark is overgestapt op groene stroom. Concreet betekent dit dat er vaste energievoorzieningen zijn gekomen de plekken waar voorheen (vervuilende en luidruchtige) dieselaggregaten stonden. Al eerder gingen de Amsterdamse en Utrechtse edities hierop over. De Parade organiseert en financiert de verduurzaming zelf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden