Beeldspraak Graphic Novels

Drie van de betere nieuwe graphic novels volgens stripmedewerker Joost Pollmann

Op 25 mei beginnen de Stripdagen Haarlem. Stripmedewerker Joost Pollmann kiest drie van de betere nieuwe graphic novels – waaronder de heruitgave van een kleurrijk meesterwerk.

Exodus van Jasper Rietman Beeld Simon Lenskens

Exodus (****)

Exodus

Jasper Rietman

SubQ

€ 22,50

Cover van Exodus Beeld Simon Lenskens

Tussen de bijbelse uittocht uit Egypte en de vluchtelingenstroom uit Syrië bestaan meer overeenkomsten dan verschillen. In zijn tekstloze prentenboek Exodus verbeeldt Jasper Rietman de chaotische toestand van mensen die het oorlogsgeweld vóór willen blijven. In zonovergoten tekeningen (waar soms zwarte flarden rook overheen trekken) geeft Rietman gedetailleerd het puin van bombardementen, het gesleep met bezittingen en de medailles van de agressor weer. Als je de 46 op elkaar aansluitende prenten naast elkaar hangt, vormen ze een panoramatekening van 14 meter breedte. Een kolossale klus voor Rietman, die als illustrator werkt voor prestigieuze opdrachtgevers als The New York Times, The Guardian, The Washington Post en de Volkskrant.

Van roken ga je dood (****)

Van roken ga je dood

Thijs Desmet

Bries

€ 25

Spook en Skelet zijn dood, en toch springlevend. Ze bevinden zich op een uitgestorven plek die het hiernamaals moet zijn, maar kunnen wel gewoon praten, zuipen en wandelen. Al kletsend proberen ze uit te vinden wat dat is, ‘dood zijn’. Zoals Vladimir en Estragon in Wachten op Godot van Samuel Beckett in absurde dialogen hun bestaan op aarde aftasten, zo doen Spook en Skelet dat tijdens hun verblijf aan gene zijde. Dit filosofische stripboek heet Van roken ga je dood en is ontsproten aan het brein van de Vlaamse debutant Thijs Desmet. Met potlood en kleurpotlood neemt hij de lezer in een kinderlijk ogende stijl mee op een reis naar het niet-zijn. O ja, er komt ook een gestrande walvis in voor, die terug naar zee moet worden geduwd.

Cover van Van roken ga je dood Beeld Simon Lenskens

Iris

Iris (*****)

Door: Lo Hartog van Banda en Thé Tjong-Khing

Vormgeving: Rudy Vrooman

Sherpa

€ 45

Cover van Iris Beeld Simon Lenskens

‘Een sexy strip die de kijker wil verwarren.’ Zo omschreef een journalist van Het Parool in 1968 het experimentele stripboek Iris  Een roman voor kijkers van scenarist Lo Hartog van Banda en tekenaar Thé Tjong-Khing. Vijftig jaar na het revolutiejaar is dit werk opnieuw uitgebracht en nu gelukkig helemaal in kleur, want destijds was de helft zwart-wit. Kleuren spelen een hoofdrol in Iris, en dan hebben we het niet over flauwe pasteltintjes, maar over keiharde vlakken roze en oranje, over knallend geel en vloekend groen. De titelheldin is een zangeresje dat ten onder gaat aan haar eigen succes: voor haar fans worden Iris-poppen gemaakt die niet van echt te onderscheiden zijn en de Iris van vlees en bloed gaat daar steeds meer op lijken. Ze wordt een wezenloze pop-ster.

Het grote voorbeeld van de makers was de Belgische tekenaar Guy Peellaert, die in 1966 furore maakte met zijn psychedelisch-erotische stripverhaal Les Aventures de Jodelle. Een jaar later volgde het boek Pravda, met een heldin die was gebaseerd op zangeres Françoise Hardy. Filmregisseur Federico Fellini prees deze strips aan als ‘de literatuur van intelligentie, verbeelding en romantiek’. Zijn uitspraak is te vinden in het dikke dossier achter in Iris, waarin de beeldcultuur van de sixties uitgebreid wordt beschreven. Kunst, seks, commercie, mode en muziek, alles danste door elkaar. En het is precies die wervelende energie die Thé Tjong-Khing in Iris heeft weten te verbeelden. Goed dat het boek terug is van weggeweest.

Twee pagina's uit Iris Beeld Simon Lenskens
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.