Theaterrecensie de Parade

Drie keer Parade-vertier: Haenen brengt Vreugde (drie sterren), Welkom in Nederland (twee sterren) en Sisi Boy (vier sterren)

Steef de Jong in Sisi Boy. Foto Bowie Verschuuren

Haenen brengt Vreugde (drie sterren)

Tegenwoordig vertellen mensen eerder aan Eva Jinek dat ze doodziek zijn dan aan hun eigen familie. Die geestige constatering doet Paul Haenen in zijn Parade-show Haenen brengt Vreugde, waarin hij de huidige persoonlijkheidscultus op de hak neemt. Ook cabaretiers worden in hun programma’s steeds persoonlijker en hebben het vooral over hun ziektes en sores, zo constateert hij. Sara Kroos was zwaar depressief, Herman Finkers had leukemie, Youp hartproblemen en Freek heeft Hella, aldus Haenen. Om vervolgens doodgemoedereerd uitgebreid te vertellen over zijn ziekenhuisopname eerder dit jaar, toen hij gedotterd moest worden.

Het levert een erg grappige bespiegeling op over dagelijkse beslommeringen en de bijna terloopse manier waarop Haenen dit vertelt, is weldadig. Ongemakkelijk wordt het als hij ingaat op het #MeToo-debat en stelt dat niet iedereen die zegt slachtoffer te zijn dat ook daadwerkelijk is. Als je bijvoorbeeld als jonge acteur je broek laat zakken voor castingdirector, producent en regisseur Job Gosschalk moet je later niet gaan klagen dat je een bepaalde rol niet kreeg. ‘Iemand met talent, redt het altijd’, is zijn stellige overtuiging. Als voorbeeld noemt hij nota bene Ko van Dijk. Daarmee gaat hij voorbij aan het feit dat mannen met macht iemand kunnen maken en breken. Als 18-jarige is Haenen zelf ‘misbruikt’ door een man van 30, maar dat was naar eigen zeggen geheel vrijwillig, omdat hij toen zijn eigen seksualiteit ontdekte. Uiteraard komen ook Margreet Dolman (op beeld) en dominee Gremdaat langs, die als uitgangspunt dit keer het thema ‘Zoek de schuld bij jezelf’ heeft. Het levert al met al toch nog een prettig half uur Parade-vertier op.

Welkom in Holland (twee sterren

Dat is allesbehalve het geval bij Welkom in Holland, waarmee Niek Barendsen en Ali Çifteci het thema inburgering onder de loep nemen. Barendsen als typetje met raar pruikje en bril, Çifteci als zichzelf. Ze hebben subsidie gehad voor deze productie, zeggen ze, vooral omdat woorden als Verbinding, Diversiteit en Bi-cultureel het goed doen vandaag de dag. Op zich is dat een interessant uitgangspunt voor scherpe satire, maar afgezien van het schitterend gezongen, in het Nederlands vertaalde, smartelijke liefdeslied van Çifteci (hij begeleidt zichzelf op de saz), hangt deze show van los zand aan elkaar. Er is, zeker op De Parade, niets tegen op een verzameling liedjes en sketches, maar een homoseksuele ambtenaar spelen à la Henk Elsink van vijftig jaar geleden en eindigen met Willeke Alberti’s Samen zijn, dat is wel erg armoedig. En dat terwijl Ali Çifteci (Turks van geboorte, opgegroeid in Roermond) een sterke podiumprésence heeft. Geef die man een goede tekst en laat hem zijn eigen geschiedenis vertellen, zo persoonlijk mogelijk, met alles erop en eraan.

Sisi Boy

Hoe het persoonlijke en universele hand in hand kunnen gaan, bewijst Steef de Jong met zijn solo Sisi Boy. De Haarlemse theatermaker met een fascinatie voor operette, de Alpen en bordkartonnen decorstukken, geeft in deze eenmansoperette inzicht in zijn levenslange liefde voor keizerin Elisabeth (Sisi) van Oostenrijk en snijdt daar elementen uit zijn eigen leven doorheen. Hoe hij als jongetje van 7 met kerst naar Sisi-films keek (wie niet) en een jurk van zijn moeder aantrok. Op de Rietveld Academie werd hij door een docent aangezien voor een vrouw, die er pas na drie maanden achterkwam dat het anders lag. Het levert in Sisi Boy een even hilarisch als ontroerend lied op, waarin zelfs de achterdoeken op miraculeuze wijze een mopje meezingen.

Wat kartonnen decorstukken betreft houdt De Jong zich dit keer in, behalve in het nummer waarin hij in een bloementuin het ene na het andere fraaie perkje tevoorschijn tovert. Hij legt uit waarom Sisi haar hele leven rouwkleding droeg, en dat ook voor een verlegen jongetje uit Haarlem uiteindelijk een keizer klaarstaat. Sisi Boy wordt aldus een authentieke mix van droombeeld en realiteit, begeleid door bitterzoete klanken.

Theater. De Parade Den Haag met: Haenen brengt Vreugde door Paul Haenen ***, Welkom in Nederland door Niek Barendsen en Ali Çifteci **, Sisi Boy door Groots & Meeslepend/Steef de Jong ****

Alle voorstellingen zijn nog te zien op De Parade in Utrecht en Amsterdam.

Succesweer

Bij het voortdurende zomerweer spint ook De Parade garen. Het jaarlijkse festival startte op 29 juni in Rotterdam en trok daar 29 duizend bezoekers, vijfduizend meer dan vorig jaar. In Rotterdam werden 32 duizend toegangskaartjes verkocht. Afgelopen zondag werd de Haagse editie afgesloten. In het Haagse Westbroekpark kwamen dit jaar 42 duizend bezoekers, vorig jaar waren dat er 40 duizend. In totaal werden 57.500 kaartjes verkocht, zesduizend meer dan vorig jaar. De Parade opent op 27 juli in Utrecht en reist vervolgens door naar Amsterdam (van 17/8 t/m 2/9).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.