boekrecensiekort

Douwe Draaisma verzamelde herinneringen om in te grasduinen

Ranne Hovius

Pleegde de vader van Arthur Japin zelfmoord in zijn werkkamer of in de woonkamer? Was de hond erbij? Was er een afscheidsbrief? Japin en de huisarts van dienst hebben hier, jaren later, volstrekt verschillende herinneringen aan. Iedere Draaisma-lezer weet inmiddels dat het geheugen een rusteloos werk in uitvoering is, en dat de sterkte van een herinnering geen maatstaf is voor de betrouwbaarheid ervan.

Draaisma heeft Japins herinnering, net als de andere in zijn nieuwe boek, geplukt uit de ruim driehonderd delen van de herinneringenreeks bij uitstek, Privé-domein. Tachtig al dan niet betrouwbare herinneringen, losjes geordend rond oplopende levensfasen: van de vroegste herinnering van Theo Thijssen (de geboorte van zijn zusje) en de eerste (ongewenste) kus van Sylvia Plath tot een rancuneuze herinnering van Gerbrand Bakker aan Philip Freriks en de herinnering van Erika Mann aan haar vaders dood. De ivoren cel is, met veel bloemlezing en weinig beschouwing, vooral een boek waarin het plezierig grasduinen is.

Douwe Draaisma: De ivoren cel – Herinneren en vergeten in Privé-domein. De Arbeiderspers; € 24,99.

null Beeld De Arbeiderspers
Beeld De Arbeiderspers

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden