BeschouwingKindsterren

Doorgedraaid of juist succesvol: ex-kindacteur Alex Winter belicht het lot van kindsterren

Kindster der kindsterren Shirley Temple.Beeld Getty Images

In de documentaire Showbiz Kids praten voormalige kindsterren over eenzaamheid, misbruik en een gemiste jeugd.

Mara Wilson is 7 jaar als ze netjes een interview geeft over haar rol in de film Miracle on 34th Street. Tot ze plots een hand voor haar mond slaat en iets uitspuugt. Ze lijkt door te willen praten, maar ze schrikt zo dat haar hele gezicht de huilstand aanneemt en met een trillend lipje zegt ze: ‘Oh no.’ Dan staat ze op, loopt  naar haar moeder die net buiten beeld staat en omarmt haar.

Tandje eruit.

Mara Wilson (7) en Richard Attenborough (71) acteerden in 1994 samen in Miracle on 34th Street.Beeld Getty

Daarmee hadden de journalisten van Entertainment Tonight in 1994 natuurlijk goud in handen. Maar tegen de tijd dat het fragment opduikt in de recente HBO-documentaire Showbiz Kids is het zo schattig niet meer. Dan zie je een vrolijke, professionele façade vallen. Dan zie je hoe gewone kinderdingen niet passen in het leven van een kindster. Dan zie je de angst op dat gezichtje om volwassenen teleur te stellen. ‘Ik was bang dat ik het interview verpest had en dat de tandenfee me niet zou kunnen vinden in New York’, schreef Wilson, 33 inmiddels, vorig jaar bij het fragment op Twitter.

In Showbiz Kids onderzoekt documentairemaker Alex Winter welk effect een leven in de schijnwerpers heeft op kinderen. Hij spreekt voormalige kindacteurs, onder wie Wilson, die niet meer acteert en een boek over haar ervaringen schreef (Where I Am Now, 2016). Maar ook Evan Rachel Wood (Westworld) en Milla Jovovich (Resident Evil). De begin dit jaar op 101-jarige leeftijd overleden Diana Serra Cary, die in het tijdperk van de stomme film bekend stond als de ‘Million Dollar Baby’ en op haar 7de ‘met pensioen’ kon omdat haar vader ruzie had gekregen met de producenten van haar films.  Henry Thomas, Elliot uit E.T., vertelt hoe zijn ouders hem ooit een rol in een slechte horrorfilm opdrongen, omdat de producenten hen een familievakantie in Parijs hadden beloofd. 

Wie een beetje bekend is met showbizznieuws weet hoe het doorgaans afloopt met kindersterren: slecht. Beelden daarvan zijn genesteld in het collectieve geheugen. Een emotioneel verwarde Britney Spears, ooit begonnen bij The Mickey Mouse Club, die haar hoofd had kaalgeschoren. De politiefoto's van Lindsay Lohan. Blauwe zwaailichten voor The Viper Room, de nachtclub in Hollywood waar River Phoenix stierf aan een overdosis. Maar het gaat Alex Winter niet om het verlekkerd opdienen van tragische verhalen. Showbiz Kids is sensationeel in zijn gebrek aan sensatiezucht.

Drew Barrymore (7) geeft een persconferentie in Londen voor de première van E.T., 1982.Beeld Getty

Winter, bekend als Bill uit Bill & Ted’s Excellent Adventure, was zelf ook een  kindster en dat helpt de documentaire enorm. Zijn film getuigt van een diep inzicht in het complexe systeem van factoren dat aan  de smeuïge verhalen ten grondslag ligt. De geïnterviewden praten met een gelijke, en dat levert openhartige en genuanceerde gesprekken op. Ze vertellen over de eenzaamheid, over het gebrek aan vrienden en het gemis van een normale jeugd. Over de druk die hun ouders ze oplegden, alleen al door zo veel tijd en energie te investeren in hun carrière. Over hoe het is om een vernietigende recensie te krijgen voor je 12 bent, te ontdekken dat je niet schattig genoeg meer bent voor een nieuwe rol, je eerste seksuele ervaringen opdoen terwijl je wordt gefilmd, jezelf te googelen en te zien hoe je minderjarige gezicht op porno is gephotoshopt. 

De verhalen verschillen, de een heeft het er moeilijker mee dan de ander (Jada Pinkett Smith: ‘Ik heb de straten van Baltimore overleefd, daarbij vergeleken was dit Disneyland’), maar in feite worstelen alle sprekers met hetzelfde: de vage grens tussen wie ze zijn en het beeld dat van ze wordt gecreëerd door en voor de buitenwereld. Ze verliezen hun identiteit juist in de periode dat die juist vorm zou moeten krijgen.

Waar Winter opvallend weinig aandacht aan besteedt is pedofilie en seksueel misbruik. Het schijnt een serieus probleem te zijn in Hollywood, maar wat de omvang is en om welke daders of slachtoffers het gaat, blijft schimmig. Zelf vertelde Winter in 2018 over ‘hels seksueel misbruik’ waarmee hij te maken kreeg als minderjarige acteur, zonder namen te noemen. In Showbiz Kids zegt Henry Thomas iets over ‘abuse’ op de set van de horrorfilm The Curse, zonder er verder op in te gaan. Todd Bridges, uit de televisieserie Diff’rent Strokes, zegt dat zijn manager hem seksueel misbruikte. Evan Rachel Wood (Thirteen) vertelt dat alle mannelijke kindacteurs die zij kent misbruikt zijn en hoe ze misselijk toekeek bij de Golden Globes terwijl een ‘pedofiel’ een prijs in ontvangst nam. ‘Het probleem is niet uniek voor de filmindustrie’, zei Winter in The New Yorker als verklaring voor het feit dat hij het onderwerp niet verder heeft uitgediept. ‘Als het endemisch is in Hollywood, is dat omdat het endemisch is in Amerika.’

Tekst gaat hieronder verder.

Beschuldigen en ontkennen

Een acteur die zeldzaam openhartig heeft gesproken over seksueel misbruik van kindsterren is Corey Feldman (The Goonies, Stand By Me). Samen met collega Corey Haim (The Lost Boys) was hij te zien in de tv-­serie The Two Coreys, waarin Haim stelde seksueel misbruikt te zijn. Haim overleed aan een overdosis in 2010; Feldman blijft het misbruik aan de kaak stellen, onder andere in de documentaire (My) Truth: The Rape of 2 Coreys, die afgelopen maart virtueel in première ging. Daarin noemt hij onder andere acteur Charlie Sheen bij naam. Sheen ontkent de beschuldigingen; Haims moeder en zus ook.  

Gary Coleman (1968-2010)Beeld Getty

De korte passage past wel naadloos in het grotere verhaal over Hollywood dat hij vertelt. Het is een oord  waar gebruik wordt gemaakt van mensen, op welke manier dan ook, zonder dat iemand zich zorgen maakt over de emotionele tol die zoiets eist. Het is een industrie die mensen opslokt en weer uitspuugt. En de ambitieuzen blijven zich vrijwillig aanbieden: Winter volgt ook twee van de twintigduizend kindacteurs die jaarlijks naar Hollywood afreizen voor een rol. Een van hen heeft in situaties waarin hij alleen is met volwassenen een horloge om waarmee hij met een druk op de knop zijn moeder kan waarschuwen.

‘Wie kan het meeste misbruik aan, daar gaat het om’, zegt Wood. ‘Er staat altijd iemand achter je in de rij om je plek in te nemen. Dus laat je je misbruiken, op de een of andere manier. Iedere acteur doet dat. En als ze zeggen van niet, liegen ze.’

Voor een volwassene is het al moeilijk om de geestelijke consequenties van misbruik te overzien. En dat geldt al helemaal voor kinderen. Dat is het punt van minderjarig zijn: je bent afhankelijk van de bescherming van volwassenen. Showbiz Kids laat zien dat het hele concept van de kindster in Hollywood  monsterlijk is.

Hoe verging het deze vier bekende kindsterren?

Shirley Temple (1928-2014): gedwongen pensioen
De kindster der kindsterren is Shirley Temple. Pijpenkrullen, kuiltjes in de wangen; in de jaren dertig van de vorige eeuw kwam iedereen voor het charmante, tapdansende meisje naar de bioscoop. Dat hield op toen ze 12 was. Schattig heeft een houdbaarheidsdatum.

Anderen die dat merkten waren Mara Wilson (Matilda) en Henry Thomas (E.T.), beiden te zien in Showbiz Kids. Thomas vertelt hoe producenten voor audities al stiekem even naar hem kwamen gluren in de wachtruimte. Om hem vervolgens te melden dat de auditie helaas moest worden verschoven. Waarna hij niet meer gebeld werd: niet schattig genoeg meer.

Macaulay Culkin (1980): geen zin meer
Na Shirley Temple is Macaulay Culkin waarschijnlijk de bekendste kindster, dankzij films als My Girl en Home Alone. In 1994 was hij de starende blikken en paparazzi zat en stopte met acteren. Er volgden verhalen over drugsgebruik, die hij ontkent. Hij deed nog een mislukte poging tot een comeback, maar  lijkt er niet rouwig om. ‘Ik wil die aandacht niet meer’, zei hij in 2016 tegen de Engelse krant The Guardian.

In Showbiz Kids vertelt Wil Wheaton (Stand By Me) ook hoe hij van de ene dag op de andere besloot te stoppen. Na zijn rol in Star Trek, die online finaal werd afgemaakt door de fans, drong op zijn 18de het besef door: ‘Ik hóef dit niet te doen.’

River Phoenix (1970-1993): jong gestorven
23 jaar was River Phoenix toen hij overleed aan een overdosis heroïne en cocaïne, op de stoep van een nachtclub. Omdat hij met drugs was gaan experimenteren waren ze elkaar uit het oog verloren, vertelt zijn Stand By Me-tegenspeler Wil Wheaton in Showbiz Kids. Hij zegt nog steeds woest te zijn op de ‘roofdieren van mensen’ die Phoenix zijn gang hebben laten gaan.

Drugs, drank, arrestaties, sommige kindsterren komen na hun beroemdheid nog hooguit daarmee in het nieuws. Schokkend jong gestorven: Corey Haim, Brittany Murphy, Brad Renfro. Todd Bridges heeft al vaker verteld over zijn problemen met verslaving en de politie. Gek genoeg, merkt hij op in Showbiz Kids, is hij de enige kindacteur uit Diff’rent Strokes die nog leeft. Gary Coleman kwakkelde met zijn gezondheid en kreeg een hersenbloeding op zijn 42ste; Dana Plato was 34 toen ze stierf aan een overdosis.

Drew Barrymore (1975): succesvolle carrière
Drew Barrymore leek de archetypische tragische kindster te worden. Ze was 11 maanden bij haar eerste auditie; ze werd wereldberoemd door E.T. toen ze 6 was. Daarna: afkicken op haar 13de, zelfmoordpoging toen ze 14 was, opname in een psychiatrisch ziekenhuis, korte, kansloze huwelijken. Maar Barrymore schreef een boek over haar ervaringen (Little Girl Lost, 1990) wist zich te herpakken en is nu een succesvolle actrice en producent.

Ze is niet de enige die een carrière van langere adem wist op te bouwen: ook Saoirse Ronan (Atonement), Natalie Portman (Léon), Milla Jovovich (Return to the Blue Lagoon) en Evan Rachel Wood (Thirteen) kregen dat voor elkaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden