ColumnManon Spierenburg

Doof: Leonardo DiCaprio en zijn nieuwste ware liefde

Auteur en scenarist Manon Spierenburg schrijft wekelijks een column over hoe het steeds stiller wordt om haar heen nu ze doof wordt.

null Beeld Douwe Dijkstra
Beeld Douwe Dijkstra

Omdat we vanwege corona Netflix al uit hadden en mijn geliefde Marktplaatsverslaafd is, waren we ineens eigenaar van een stuk of dertig cultfilms op dvd. The Usual Suspects. Reservoir Dogs. À bout de souffle. Léon: the professional. Brazil. This Is Spinal Tap. Festen. Fight Club. Office Space. Blade Runner. Ja, zo kom je de lockdown wel door zonder relatiecrisis. Theoretisch zou dat natuurlijk ook kunnen door gewoon televisie te kijken, alleen zelfs met het volume op 100 kan ik die programma’s niet volgen zonder ondertiteling. Natuurlijk hebben onze leiders ons in hun oneindige wijsheid Teletekst gebracht, maar dat bestaat uit manshoge gele letters die niet alleen het onderste gedeelte van het beeld grotendeels blokkeren maar ook alle digitale functies, waardoor het ineens weer 1983 is in onze woonkamer. Online ontbreekt de ondertiteling vaak al helemaal. Zeurmails naar de NPO sturen helpt niet, geloof me, ik heb het geprobeerd.

Maar nu waren er de dvd’s. Ik trok de montepulciano al open en mijn geliefde de gordijnen dicht, toen we erachter kwamen dat we de dvd-speler al een jaar of vijf niet meer hadden gezien. Eerst gaven we elkaar een tijdje over en weer de schuld, toen vonden we hem terug onder een doos kinderboeken die onze dochter nog niet wil lezen als we haar ervoor zouden betalen. Stof eraf, in de tv prikken en het filmfestival kon beginnen. Liesbreuk door de 55-inch-smart-tv weg te schuiven op zoek naar de dvd-ingang. Kut. Leeftijdsverschil even groot als dat van Leonardo DiCaprio en zijn nieuwste ware liefde, dus gleuf van de tv te klein voor de prehistorische scartkabel van de dvd-speler.

Geen probleem. Kabeltje kopen. Online, want corona. Geen idee welk kabeltje, God zegene de greep. Drie dagen later bezorgd wegens enorme drukte en om onduidelijke reden bij postpunt afgeleverd (‘Wat? Ik de bel niet gehoord? Kan niet!’). Kabel past niet. Schuttingtaal, godverdomme, word het goed zat dat al mijn apparaten zo smart zijn dat ik het niet meer kan volgen. Dochter erbij. Kan tenslotte best even stoppen met leren voor eindexamen, zodat haar moeder films kan kijken in plaats van te werken. Laat haar hoon over me heen komen tot ze een kabeltje op het scherm tovert dat wel past. Kabeltje 5 euro duurder dan state-of-the-art-dvd-speler die wel gewoon met de nieuwe tv wil praten. Klik. Nieuwe dvd-speler. Je moet als bijna-dove iets overhebben voor normale ondertiteling, zodat je tussendoor tenminste even naar de plee kunt.

Dus nu ben ik al ruim een week ingegraven. De films heb ik allemaal al gezien, maar omdat mijn geliefde tijdens het wachten op de dvd-speler tijd genoeg had om Marktplaats af te speuren, heb ik nu ook alle seizoenen van The Sopranos, Buffy the Vampire Slayer, Six Feet Under en AbFab. Roep me vooral niet als de lockdown voorbij is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden