TV-recensieemma curvers

Doodstil breidt de Penoza-planeet uit met innemende nieuwe personages, maar lijdt ook aan prequelitis

null Beeld

De mysterieuze moordenaar Luther uit Penoza krijgt zijn eigen spin-off, maar moest zijn mysterie wel worden ontrafeld?

Van sommige personages is het lastig afscheid nemen. Het verhaal is voltooid, hun vrienden ten grave gedragen, alle seizoenen nóg eens kijken zal nooit hetzelfde zijn. De makers missen hen ook. Na vijf hitseizoenen Penoza en de lauw ontvangen speelfilm Penoza – The Final Chapter, wordt dus toch nog een lap aan de wereld van onderwereldkoningin Carmen van Walraven vastgebreid: Doodstil, de vierdelige prequel rondom haar enigmatische fixer Luther.

Interessant: in Nederland hebben we nog niet vaak (nooit?) een spin-offserie gehad. Een beetje riskant ook. Veel prequels herinneren de fans vooral aan hoe leuk het origineel was. Uitzonderingen als Better Call Saul daargelaten, series als Bates Motel en Gotham en de Star Wars-prequels en de Fantastic Beasts-films leden aan wat al wel prequelitis wordt genoemd: ze voelen als een lange voetnoot bij het origineel.

Nichtje Puk (Sallie Harmsen) wil zich samen met oom Luther wreken voor de moord op haar ouders. Beeld
Nichtje Puk (Sallie Harmsen) wil zich samen met oom Luther wreken voor de moord op haar ouders.

Gelukkig, Doodstil laat zich ook prima kijken voor wie (zoals ik) geen trouwe Penoza-kijker is geweest. De serie onder regie van Willem Gerritsen is prequel en sequel tegelijk: we pikken het verhaal post-Penoza op als Luther (Raymond Thiry) nét uit de criminaliteit wil stappen. Maar u kent het, just when you thought you were out, they pull you back in: zijn nichtje Puk (Sallie Harmsen) wil zich samen met oom Luther wreken voor de moord op haar ouders. In het prequeldeel dat zich afspeelt in de jaren negentig, zien we dat Luther, die toen nog Andreas heette, eigenlijk niet zo’n kwaaie was. Andreas (Martijn Lakemeier) en Hans runden samen een strandtent, Andreas werd het wereldje in getrokken doordat Hans (Jonas Smulders) zich inliet met de drugsbende van Dewi (Denise Aznam), een onderwerelddiva in rode powerpakken, die door Puk verantwoordelijk wordt gehouden voor de dood van haar ouders.

Doodstil maakt dus gretig gebruik van gangsterklassiekers om Andreas, net als eerder Carmen van Walraven, sympathiek te maken: de openstaande rekening, de schurk die niet kan stoppen en de verzachtende omstandigheid. Al wordt Andreas nooit echt een lieverdje; hij doet het bijvoorbeeld met de vrouw van zijn broer.

Dat en de ware gang van zaken rondom de moord op haar ouders houdt hij geheim voor Puk. Harmsen maakt van deze Puk een onverwacht en innemend personage, met morsige joggingbroek en blond-gefrituurd haar. Een soort poldervariant van het hoofdpersonage uit Kill Bill, de verbitterde vrouw die niets te verliezen heeft. Puk staat algauw in een koeienstal te onderhandelen over wapens met een paar boerenboeven. Net als Penoza is Doodstil dan filmisch, snel, rauw en met een fijne mix tussen Hollandse gewoonheid en het vette gangstergenre. Harmsen en Thiry vormen een aantrekkelijk duo, net als Lakemeier en Smulders.

Het probleem zit eerder in het rijmen van het heden en verleden. Het gevoel blijft hangen dat de vroegere goedbedoelende strandtenteigenaar niet met die hedendaagse, schietgrage Luther te verenigen valt. De afstand tussen de fruitige beach boy die Lakemeier speelt en de schietgrage groefkop van Thiry is daarvoor wat te groot. In de laatste twee afleveringen blijf ik eerder aan boord voor dat nieuwe personage, joggingheldin Puk. Dat zegt genoeg over hitpersonages en de verleiding om hun mysterie in spin-offs te ontrafelen.

Doodstil is vanaf zondag 27 december om 20.20u te zien bij de KRO-NCRV op NPO3.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden